birbulutparcasi
@zbetuldem
İtfaiyeci ler yangın söndürmeyip, yangın başlatıyorlar. İtfaiyeciler, kitap yakıyorlar! Neden mi?
Sonunda tüm dünyada evlerin hepsi yanmaz duruma getirilince , eski amaçla itfaiyecilere gerek kalmadı. O zaman, onlara bu görev verildi.
Başarılı bir distopik eser olduğunu düşünüyorum.
Bu kitabı bitirdikten sonra CesurYeniDunya ve 1984 adlı kitaplara karşı da bir ilgi uyanmıştı icimde. Ve gidip satın aldım.
Fahrenheit 451 , kitap kâğıtlarının yanıp tutuştuğu sıcaklık derecesi..
Reklam
...
Dolaşıp da herkesten alkış mi dilenmeli?
İstemem eksik olsun! Yoksa bir sürü keli
Sırma saçlı diyerek göğe mi çıkarmalı?
Yoksa ödüm mü kopsun Tanrının bir aptalı
Gazeteye bir tenkit yazacak diye her gün?
Yahut sayıklamak mı lazım: "Adım görünsün aman!" diye şu meşhur Mercure ceridesinde
İstemem eksik olsun! Ve tâ son nefesinde
Bile çekinmek, korkmak, benzi sararmak,bitmek,
Şiir yazacak yerde ziyaretlere gitmek,
Karşısında zoraki sırıtmak her abusun
Eksik olsun istemem, istemem eksik olsun
Fakat şarkı söylemek, gülmek, dalmak hülyaya
Yapayalnız, ama hür seyahat etmek aya
Gören gözü, çınlayan sesi olmak ve canı
İsteyince şapkayı ters giymek, karışanı
Olmamak. Bir hiç için ya
Kılıcına ya kalemine sarılmak
Ve ancak duya duya yazmak
Sonra gayet tevazuyla kendine:
Çocuğum! Demek, bütün bunları hoş gör yine
...
"Sorarlarsa, 'Ne iş yaptın bu dünyada?' diye, rahatça verebilirim yanıtını: Yalnız kaldım. Kalabildim! Altı milyar insanın arasında doğdum. Ve hiçbirine çarpmadan geçtim aralarından." •Bu kitabı doğum günümde bir dostum armağan etmişti bana. Yazarın okuduğum ilk kitabı ve kitap şu anda birçok farklı renk kalemle birçok cümlesinin altı çizilmiş durumda.
•Içerisinde milyon tane konu var. Okurken beni düşündüren, araştırmaya yönlendiren ve beni zorlayan kitaplara ayrı bir meylim var sanırım.
•Eş değerde tutmasam da, Tutunamayanlar ve Pavese çizgisinde bir kitap olduğunu belirtebilirim. Yazarın kalemi ve tasvirinde kullandığı farklı tutum takdir edilmeli.
•Başlarda çok fazla karamsar bir kitap olduğuna dair aldığım eleştiriler, kitaba başlamamı ve onu bitirmemi geciktirdi. Bugün bu kitabı bitirdim ve bir bireyi depresyona sokacak derecede karamsar bulmadım. Aksine bazı kısımlarda çok eğlendim.
•Sonuca gelecek olursak, kitabı gayet beğendim ve okumayan dostlarıma da bir an evvel okumalarını tavsiye ederim.
Kitaba başlamadan evvel, internette yorumları okurken pek olumlu bir yorum görmedim. Ama yazarın olaylara farklı yaklaşımı ilgimi çekti. Nasıl söylesem HasanSabbah hakkında hep bilinenlerin aksine şeyler yazmış.
Dedim benim bildiğimin aksine şeyler var, bir de bunu okuyayım bakayım...
Ama inanın kitabı okurken nefes alamadım. Yazarın sürekli araya girip bir şeyler söylemesi, beni bunalttı da bunalttı.
Eğer okumayı düşünecek olursanız, pek tavsiye etmiyorum.
Bugün elimizdeki kitap yaklaşık 20 30 dakikada bitirebilecegimiz bir kitap. Yani en azindan bana o süre yetmisti :))) Aslında kitap değil, libretto desek daha münasip olur:) Libretto, müziksel sahne eserlerinin metinlerine verilen addır.
Eserdeki hikaye çok hoşuma gitti. Konuya kısaca değinecek olursak, birbirini hiç görmemiş iki insanın birbirine olan aşkı ve kavuşurlarsa bu aşkın onları yaşatmayacağı korkusu...
Adettendir kitaptan bir bölüm yazayım;
Jaufré:
"Kötüye kullanmayalım Tanrı'nın iyiliklerini!
Ölmeden sizi gormeyi bahşetmesini diledim ondan ve işte karşımdasınız.
Bu dünyadan saklayacağım son imge, yüzünüz olacak ve bana sarılan gözleriniz.
Duyacağım son ses, beni yatıştırmaya çalışan sesiniz.
Ve ölümlü bedenimin son hissedeceği, avucunuzda uykuya dalan bitkin elim.
Daha ne isteyebilirim ki Tanrı'dan? Nasıl daha eksiksiz bir sevinç tadabilirim, yüz yıl daha yaşasam..." Ah, uzaktan sevmek.. Ah, aşkın görmeden olanı... Sahi ya, eğer ölüyor olmasaydı söyler miydi Clémence Jaufré'ye onu sevdiğini?
Reklam