" Başkalarını çok kolay yargılayabilen karakterde bir insanın muhtemelen kendisine dair çok temel bir meselesi vardır ve esasen ona kördür. Kendinize kör olduğunuz zaman ise, başkaları hakkında ekstra ilgi geliştirirsiniz."
Bu da şarkışlalı aşık serdari'den (1834-1922):"nesini söyleyeyim canım efendim/gayrı düzen tutmaz telimiz bizim/arzuhaleyle sen deftere sığmaz/omuzdan kırılmış kolumuz bizim./sefil rençber'in yüzü soğuktur/yıl perhizi tutmuş içi soğuktur/ineği de varı iki tavuktur/bundan gayrı yoktur malımız bizim/bu gidişe aklım ermiyor/fukara halimi kimse sormuyor."
Laf aramızda türkü bilmeyenden Osmanlı tarihçesi olmaz diye düşünürüm, yavrum.