"Her türlü gururu bir yana bırakarak düşünürsek,bence de onlar (gençler) gerçeğe bizden daha uzak,ama öte yandan şunu da hissediyorum:Bizde olmayan,bize karşı üstünlük kurmalarını sağlayan bir şey de var onlarda...
Gençlik olabilir mi bu? ...
"Seni dinlemek istemiyorum",diye bağırıyordu...Sonunda şöyle dedim ona:"Beni anlayamazsınız anne,ikimiz ayrı kuşakların insanlarıyız çünkü."Bu sözüme çok gücendi, bense ,"Ne yapayım,"diye düşünmüştüm,
-"İlaç acıdır, ama gene de yutmak gerekir."
İşte sıra şimdi bize geldi,çocuklarımız onların kuşağından olmadığımızı söyleyecekler bize ve biz bu acı ilacı yutacağız.