Ya da, insan bu kitaptadır. Veya, insan bu kitapta anlatılanların hepsidir. Yahut, insan bu kitapta anlatılandan ne eksik, ne de fazladır desem, hakkını teslim etmekten başka bir şey yapmış olmam Camus’nün bu eseri için. İnsan olmanın getirdiği insanîliği kabullenmiş, inkar eşiğini atlamış ve kendisini sanık koltuğuna oturtmuş bir kahramanın kendisini sıgaya çektiği derin, sayfa sayısıyla ters orantılı anlamlar barındıran bir yapıt. Varouluş sancısı çekmek “olma” halinin belirtisidir bir bakıma.
Zihnindeki cam kırıklarının acısını kabullenmiş ve ellerinin arasına başını almış halde “ben buyum ve ne olduğumun farkındayım” diyebilmek için, tüm çatlak zihinlerin okuması gerekir bu kitabı.
Vesselam.