Zeynep

İnsanlar birbirine mektup yazmalı. Çünkü mektupta sesin tonu belli olmaz. Çünkü mektup düşünülerek yazılır. Birdenbire ağzımızdan kaçan kelimeleri hiçbir şey geri getirmez. Söylediklerimizin üstü çizilemez. Çünkü söylediklerimiz dinlenmeyebilir ;sözümüz kesilir, içeriye o anda biri girer ,okunan mektupsa mutlaka tamamlanır .
Sayfa 10·Kitabı okudu
Reklam
-Kızken kaçtın geldin bana. Mantonun pembesi soldu,hâlâ da aynı ayakkabı. Alamadım ki sana şöyle her şeyin en iyisinden . +Ayakkabılar eskir be Ali'm , her şey eskir. Bak sen hala sevdiğim adamsın, sen eskime .
Ben,çiçeklere bakmasını bilmediğim gibi , kendime bakmasını da bilmiyorum. Ben,yalnızlığı istemekle suçlanıp yalnızlığa mahkum edildim. Bu karara bütün gücümle muhalefet ediyorum . Ben yalnızlığa dayanamıyorum,ben insanların arasında olmak istiyorum.
Sayfa 78·Kitabı okudu
Görünüşe bakma,içim öldü artık ...
Sayfa 31·Kitabı okudu
Sen evden çıktın ya,eşik önünden aktı,pencere ardından koştu. Kalabalık içinde yabancı kalma diye aynadaki gülüşün,kâküllerindeki rüya,sandıktaki kokun üstüne gökyüzü oldu. O uzak ,soğuk, kocaman şehir birden ev içine döndü. Ben titreyerek baktım ardından.