Bu roman benim için asla bir çocuk romanı niteliğinde değil, her yetişkinin bir ders niteliğinde okumasının zorunlu olduğu eğitici bir kitap niteliğindedir. Zeynep ve Ahmet’in yetişkinlere ve mevcut eğitim sistemine yönelik eleştirileri o kadar yalın bir dille yazılmış ki, belki de bu yalınlık sebebiyle yetişkinlerin bu romanı anlayabilmesi zorlaşacaktır. Çünkü yetişkinler her şeyi daha karışık ve zor bir hale getirmektedirler. Bu, onların kendilerini çocuklardan daha üstün saydıkları vasıflarındandır. Zeynep ve Ahmet’in birbirlerine başlarından geçenleri anlattıkları mektuplarında, yetişkinlerin söyledikleri ve yaptıkları arasında komikliğe varan büyük bir uçurum olduğunu görmekteyiz. İşte bu roman, bize onların bakış açısını göstermektedir.
Kıssadan hisse her biri birbirinden değerli öğütler içeren 6 hikaye. Unutuldukça tekrar tekrar okunması gereken bir kitap fikrimce. Tolstoy'un insana bakış açısı gerçekten çok farklı.
Okuduğum ilk Sunay Akın kitabı... Bugüne kadar nasıl kaçırmışım böyle bir kitabı diye düşünüyorum gerçekten. Çanakkale'den Nazım Hikmet'e, Darwin'den Tokyo Camii'ne her şeyi içinde bulabileceğiniz inanılmaz bir hazine.
Hiçbir kadın sevmemeli bir erkeği Desdemona'nın Othello'yu sevdiği kadar. Nasıl bu kadar körleşebilir insanlar Othello kadar? En çok da Emilia'ya üzüldüm, son ana kadar Iago'ya inancını hiç kaybetmedi.