Yaklaşık 2500 sene önce simyacilar yüzlerce yıl metal gibi bir sürü maddeyi altına dönüştürmeye çalıştılar. Fakat ne yaptilarsa olmadı. Yeterince çalışmadılar, yeterince akıllı olmadıklarından, yeterince çabalamadıklarından, yeterince istemediklerinden değil üstelik... Başaramadılar çünkü metali altına dönüştürmek mümkün değildi.
İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırırmış. Bunu yazan şair ne kadar haklıymış!