Selam!
Stefan Zweıg’ın okuduğum ilk kitabı. Akıcı bir şekilde okudum (bazı yerleri yordu)küçük bir genc kızın kendinden büyük bir adamı en başlarda hiç görmeden sevmesi platonik bir aşktan daha fazlası.Okurken o kadar derinden hissettim ki bazı sahneleri bir film gibi gözümde canlandı.Olay örgüsü kuvvetli duygular da çok yoğun.Zweıg’dan okuduğum ilk kitabın benim açımdan güzel olması beni mutlu etti. Stefan ZweigBilinmeyen Bir Kadının Mektubu
Raif Efendi; toplumun ötekileştirdiği,görmezden geldiği aşkı üzücü sonlansada tatmış biri buna rağmen kendi dünyasında yaşam savaşı vermiş çok etkilendiğim bir kitap oldu herkese şiddetle okumasını tavsiye ederim.Sabahattin Ali bu yapıtında da insanların bir benlik,görünmeyen yüzlerinide ortaya çıkarıyor.
*Bilmiyorum ne vardı saçlarında/Rüzgar mi delice eserdi/Gözlerim mi oyle görürdü yoksa/Saçlarının her hali hoşuma giderdi.
*Sana bu güzellikler bizden kalsın/Bugünlerden bir şeyler bizden kalsın/Senden almak isterler,bizi söyle/Geleni bize gönder bizden alsın.