O anda duyduğum acıya isim veremiyorum. Bu acının adı var mıdır, yok mudur, bilmem! Ama gözlerim yaş içindeydi.
Sayfa 31
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“İnsanoğlu bir milyon yıldır koşuyor, daha insanlıkta bir iki adım ileriye varamadı…”
Sayfa 10
“O iyi insanlar, o güzel atlara bindiler çektiler gittiler. Bir kere, iki, üç, dört, beş kere, yüz kere, bin kere söylüyor, içini bir ağlamanın, doya doya ağlamanın, kırgınlığın korkunç bir öfkeden geri kalmışlığın yumuşaklığı, hüznü, ağlamak isteği dolduruyor, bu erişilmez duyguyu kaçırmamak için de durmadan sözleri arka arkaya söylüyor, bir kaçırırsa, bir daha bu erişilmez tada varamayacağını sanıyordu.”
Sayfa 20
Başkalarını memnun etmek için yaşarsan, herkes seni sever, kendin hariç.
Paulo Coelho
Şimdi, onların boşluğunda yokluğun acısı var. Çok uzak bir ölüm bile, insana kendi acısını getirir.
Sayfa 365
