Zorro'nun çocukluğu ve gençliğiEdebiyat
Isabel Allende hayranıyım. Okuyup düşünürken, bu dünyaya iyi ki gelmiş diye duygulandığım, en azından bende müthiş duygular uyandıran çok sevdiğim yazarlardan biri.
Bu enfes romanında, yine masal anlatır gibi okuyanı yolculuğu çıkarıyor, mutlak empati kurup Diego/Zorro ile birlikte maceradan maceraya sıçrıyoruz. Bu öyküde, 1790'dan 1840'a kadarki zaman aralığında Kızılderililer'in kültürüne, günlük alışkanlıklarına kadar nüfuz ediyoruz. Çingeneler de değerli bir yer buluyor bu öyküde. Allende, sıradışı bir yazar olduğu için, sıradışı yaşamları ve bakış açıları olan Kızılderili ve Çingene topluluklarıyla karşılaşmak çok mutlu ediyor.
Bu büyük öyküde, Diego'nun kardeşi Berdardo'nun dilsiz olması ama iki kardeşin birbirinden uzakken telepati yoluyla iletişim kurmaları, dostları misyoner Papaz Mendoza'nın Kızılderilileri İspanyol sömürgecilerinin elinden kurtarması, bu Zorro kardeşlerin babalarını çok sıkı korunan bir mapushaneden orada hizmet veren kör bir Kızılderili yardımıyla kurtarmaları, bunlar ilk aklıma gelen muhteşem öyküler.
Zorro, yardımsever, iyilik ve adalet uğruna mücadele etmekten yılmayan, silah olarak sadece kendi özel kılıcını ve gerek duyduğunda bıçak kullanan bir kahramandır.
Maskeli kahraman Zorro, kimliğinin bir simgesi olan "Z" harfi dışında ardında hiç iz bırakmadan kaybolur. İspanyolca "tilki" anlamına gelen Zorro, geceleri hareket eden bir tilki gibi zeki, çevik ve gizemli bir kahramandır. Kılıcı, kırbacı ve zekasıyla korkusuzca adalet arar, azınlıkların ve güçsüzlerin yanında olur. Zorro karakteri ilk olarak yazar Johnston McCulley tarafından 1919 yılında Pulp dergisinde oluşturulmuştur. Karakter bunu takiben pek çok diziye, filme ve kitaba konu olmuştur. Isabel Allende'nin kaleme aldığı bu kitapta ise, Zorro'nun bir kahramana dönüşmeden evvelki yaşamının öyküsünü okuyoruz. Kitap, kahramanın yolculuğunun başlangıcını, Zorro'nun maskesinin ardındaki kişinin yaşadıklarını anlatıyor; Zorro'nun kahramanlığına değil, insani yönüne odaklanıyor.
Beş bölüme ayrılan kitapta Zorro'ya hayat veren Diego de le Vega'nın kökleri, ailesi, doğumu ve çocukluğu, ilk gençlik yılları ve Zorro'yu var etme yolundaki öykü anlatılıyor. Kızılderili asi bir anne ve İspanyol asker bir babanın melez çocuğu olarak dünyaya gelen Diego, iki kültürün iç içe olduğu bir ortamda büyüyor. Kişiliğini büyük oranda şekillendiren bu ikilik, onun Diego-Zorro zıtlığını oluşturmasında da etkili oluyor. Aynı zamanda süt kardeşi de olan Kızılderililerden Bernardo, Diego'nun hem kendi yaşamında, hem de Zorro kimliğini taşımasında ona yol gösteren en büyük destekçilerinden biri oluyor. İkili, Diego'nun eğitimi için Kaliforniya'dan İspanya'ya uzun bir yolculuğa çıkıyorlar. Hayatlarının bu yeni bölümünde Diego'nun kişilik gelişimi ve dünya görüşü büyük oranda şekilleniyor.
Zorro bir kahraman olmakla birlikte, özünde bir insan. Kahramanlık niteliği, süper güçlerinden ve hatta süper olmayan güçlerinden bile değil; seçimlerinden ve seçimlerinin sonucu olan eylemlerinden geliyor.
I finally had a chance to read the original novel inspiring the many Zorro films in the 20th century. Unfortunately, the story and the book are not really worth mentioning from a literary point of view and they do not really cover any interesting or inspiring events that render it slightly readable.
Puan vermedi
I finally had a chance to read the original novel inspiring the many Zorro films in the 20th century. Unfortunately, the story and the book are not really worth mentioning from a literary point of view and they do not really cover any interesting or inspiring events that render it slightly readable.
Zorro, 19. yüzyılın başlarında Kaliforniya'nın İspanyol döneminde ortaya çıkan efsanevi bir kahraman. Asıl adı Don Diego de la Vega olan Zorro, zengin bir aristokratın oğlu olarak gündüzleri sıradan bir hayat sürerken, geceleri maskesini takıp adaletsizliklerle savaşan cesur bir kahramana dönüşüyor.
En ikonik özelliklerinden biri, düşmanlarını alt ettikten sonra kılıcıyla "Z" harfini çizmesi. Siyah pelerini ve maskesiyle karanlıkta beliren bu gizemli figür, hem halkın umudu hem de zalimlerin korkulu rüyası. Zorro'nun zekası ve esprili kişiliği, onun sadece güçlü bir savaşçı değil, aynı zamanda kurnaz bir stratejist olduğunu da gösteriyor.
Gerçek bir efsane olan Zorro'nun nesiller boyu anlatılan hikayelerinin yazarın hayal gücüyle harmanlanmış ve romanlaştırılmış versiyonunu bu kitapta okuyabilirsiniz.
Tavuk ve Bir Ekmek·208 syf.·
5/10
2024 10. kitabı
üslubuna bayıldığım bir kitap oldu. çocukların bakış açısına yakalayabilen, basit bakan metinlerdendi. benzer öneri 
Beş Yaşındayken Kendimi Öldürdüm başlarını son kısımlara nazaran daha çok sevdim. çikolata yiyen bir mustafa cem hiç olmayacak kadar yapay geldi bana. koltuğun arkasındaki akreplerle olan arkadaşlığıydı benim ilgimi çeken. özellikle hümeyra ve nejatın karşılıklı konuşması anlatım açısından okumaktan zevk aldığım bir kısımdı. bu arada ben normalde böyle konulara sahip kitapları okumayı çok sevmiyorum. meryem bana bunların öyle değil başka türlü olduğunu anlatmıştı çünkü bir keresinde. zaten siyah kutudaki çocuk yanlış biliyormuş. aminmiş doğrusu, meryem söyledi. neyse işte böyle konular benim ilgimi çekmiyor. fazla normal geliyor. hitler ve napolyonun delirdiği bu dünyada yaralar içinde bir sırta sahip olmanın ersine üzülmüyor oluşumdan değil aksine, farklı şeyleri okumayı sevdiğimden. yoksa nasıl penceredeki ışınlara tutunur da kurtulurum yeşil bahçelerden bebek bezlerine doğru. hümeyra beni uf yapmıyor artık diliyle. kötü korkunç yüzlü ejderha ininde uyuyor. arkadaşım başka bir çocuğun elini tutarak gözleriyle şarkı söylüyor bana. ben de bekliyorum. 31 yaşına gelmeyi. ama bu sefer terlik topuğunu kullanmayacağım. stendhal sendromuna sebep oluyor. allahım gerçekten de çok mu acı var. dedem. dedecim. darılma bana. ben meryemin elini tutuyorum şimdi. dev adamdan kaçıyorum sensiz bir şekilde. ama sen de bıraktın beni. sen de. bıraktın. beni. 6 gün yetmiyor. sırtımı açıyorum. artık canım acımıyor.
30'uma 13 sene kaldı.
belki zorro'm olsaydı böyle olmazdı.
Beş Yaşındayken Kendimi Öldürdüm başlarını son kısımlara nazaran daha çok sevdim. çikolata yiyen bir mustafa cem hiç olmayacak kadar yapay geldi bana. koltuğun arkasındaki akreplerle olan arkadaşlığıydı benim ilgimi çeken. özellikle hümeyra ve nejatın karşılıklı konuşması anlatım açısından okumaktan zevk aldığım bir kısımdı. bu arada ben normalde böyle konulara sahip kitapları okumayı çok sevmiyorum. meryem bana bunların öyle değil başka türlü olduğunu anlatmıştı çünkü bir keresinde. zaten siyah kutudaki çocuk yanlış biliyormuş. aminmiş doğrusu, meryem söyledi. neyse işte böyle konular benim ilgimi çekmiyor. fazla normal geliyor. hitler ve napolyonun delirdiği bu dünyada yaralar içinde bir sırta sahip olmanın ersine üzülmüyor oluşumdan değil aksine, farklı şeyleri okumayı sevdiğimden. yoksa nasıl penceredeki ışınlara tutunur da kurtulurum yeşil bahçelerden bebek bezlerine doğru. hümeyra beni uf yapmıyor artık diliyle. kötü korkunç yüzlü ejderha ininde uyuyor. arkadaşım başka bir çocuğun elini tutarak gözleriyle şarkı söylüyor bana. ben de bekliyorum. 31 yaşına gelmeyi. ama bu sefer terlik topuğunu kullanmayacağım. stendhal sendromuna sebep oluyor. allahım gerçekten de çok mu acı var. dedem. dedecim. darılma bana. ben meryemin elini tutuyorum şimdi. dev adamdan kaçıyorum sensiz bir şekilde. ama sen de bıraktın beni. sen de. bıraktın. beni. 6 gün yetmiyor. sırtımı açıyorum. artık canım acımıyor.
30'uma 13 sene kaldı.
belki zorro'm olsaydı böyle olmazdı.