Ağlamayı deneyeyim dedim. Nefesimi tutup gözlerimi kan çanağına döndürürsem biraz gözyaşım dökülür diye düşündüm ama bir türlü olmadı. Belki de artık gözyaşı olmayan bir kız oldum.
Kitap okuma denilen şey benden koparılıp alınırsa, hiçbir hayat deneyimi olmayan ben ağlanacak halde olurdum galiba. Kitapta yazılanlara işte o kadar çok güveniyorum. Bir kitap okuduğumda, onun için deli olur, ona güvenip empati duyar, onu özümser ve hayatımın bir parçası haline getirir, başka bir kitap okuduğumda ise anında değişiveririm.