Bu dünya acıyla korkutulan ve acı çektirilen insanların oyun alanıdır. Bununla birlikte bu alan yalnızca birinin diğerini yemesi ile var olmaktadır. Bu sebepledir ki, binlerce yırtıcı hayvan kendi varlığını korumak adına aslında yaşayan binlerce başka varlığın mezarıdır. İşte bu acı, insanda daha da vahim bir hal alır. İnsanın acısı öyle bir acıdır ki, insan bilgilendikçe daha da artar.
Bir aşk macerasının ilk anlarında, bu maceranın ebedi olacağına inanmayan bir erkeğin vay haline! Elde ettiği sevgilinin kolları arasındayken, uğursuz bir öngörülüğe kapılarak günün birinde ondan ayrılabileceğini uman kimsenin vay haline! Gönlünün iradesine tâbi olan bir kadının, o anda dokunaklı ve kutsal bir hali vardır. İnsanı doğru yoldan saptıran şeyler zevk, tabiat veya şehvet duygusu değildir; insan toplumun bizi alıştırmış olduğu birtakım hesaplar ve tecrübelerden doğan birtakım düşünceler yüzünden baştan çıkar.