“ Vakit nefestir” demişti bir keresinde Nurettin Efendi . Neden böyle söylediğini anlayamamıştım. Vakit varlığın nefesidir. Zamanın eceli geldiğinde var olan her şeyin de eceli gelir.
Kentler de insanlar gibi mizah duygusuyla birlikte kederini de yitiriyor sanırım. Geriye ,belleksiz sokaklarda bir yeni zaman politikacısı ile plastik şarkılar kalıyor.