VAKA DOSYASI NO: 06 | Günahkar
Suç Mahalli: Karlar altında, dış dünyadan tamamen izole edilmiş, kutsal ama bir o kadar da tekinsiz bir mekan: Işık Leydisi Manastırı.
Kurbanlar: Manastırın duvarları arkasında vahşice saldırıya uğrayan biri gencecik, diğeri yaşlı iki rahibe.
Soruşturma Ekibi: Mantığıyla hareket eden Dedektif Jane Rizzoli ve bu kez adli tıp masasında hayatının en sarsıcı, en kişisel sırlarıyla yüzleşecek olan Dr. Maura Isles.
Edebi Dedektif Raporu:
Kutsal olanın arkasına gizlenen günahlar, her zaman en karanlık olanlarıdır. Tess Gerritsen bu kez bizi alışılmış şehir cinayetlerinden çıkarıp, sessizliğin ve inancın gölgesindeki bir manastıra hapsediyor. Günahkar, sadece katilin kim olduğunu arayan bir polisiye değil; sessizlik yeminlerinin, saklanan hamileliklerin ve uluslararası büyük sırların adli tıp masasında tek tek anatomiye döküldüğü devasa bir bulmaca.
Dr. Maura Isles’ın otopsi masasında genç rahibenin bedeninde bulduğu o ilk şoke edici delil, kurguyu bambaşka bir boyuta taşıyor. İnanç, tıp ve insan doğasının en çiğ çıkarları karşı karşıya geliyor. Gerritsen’ın bu kitapta Maura’nın eski eşini hikayeye dahil ederek onun o soğukkanlı, "Ölüler Kraliçesi" maskesinin altındaki insani kırılganlığı göstermesi ise karakter derinliği açısından seriyi bambaşka bir yere koyuyor.
Karar: Beyaz karların üzerinde kırmızı bir kan lekesi gibi duran, atmosferiyle insanı üşüten ve sır çözüldükçe insan doğasından bir kez daha tiksindirici gerçekler çıkaran çok güçlü bir halka.
Kutsal duvarların arkasındaki bu günah zinciri hakkında siz ne düşünüyorsunuz? Maura Isles’ın bu kitaptaki kişisel yüzleşmeleri karaktere olan bakışınızı değiştirdi mi?
Bilinmeyene hizmetin gerilimi...
Geçmişin geçmiş olarak anılması için geçmesi yeter mi yoksa onu aşmamız mı gerekiyor?
.
Yer: Ankara, Esenboğa Havaalanı.
Aylardan eylül, yıl bilinmiyor.
Saat: 06.56
.
Tunç gözlerini açtı, hazırlığını yapıp yola koyuldu. Varış yeri havaalanı idi. Sıradan bir gün gibi ama öncekilerden daha uzun süreceği henüz bilinmiyor.
.
Kulede yerini aldıktan bir süre sonra işi bitenler çıkmaya başladı. Geriye Tunç, Rana, Emre, Selim kaldı. Son kişi çıkarken beklenen kapı kapanma sesi gelmeyince bir terslik sezildi. Sonrasında ise açılmamak üzere kalın kapılar indi, kilitlendi. Dışarıyla bağlantı yoktu. Ekranlarda yalnızca nereden, kimden geldiği belli olmayan iletiler belirmeye başladı. Tek istenilen, her şeyin olağan akışında sürmesi.
.
Dışarıdakilerle iletişime geçmeye çalışmak bir hataydı. Karşılığı, ekrandaki uçuş verilerinden birinin yok olmasıydı. Her hatada uçakları güvenle indirebilecekleri bir bilgi yok olacaktı. Geriye yalnızca dört çalışanın bilgilerine güvenmek kalıyordu. Ama işler yavaş yavaş çığırından çıkıyordu.
.
Birkaç uçak oldukça sakıncalı biçimde de olsa alana indirilmişti. Yine de tuhaf olan bir durum vardı: Sanki bu uçuşlar daha önce yapılmıştı. Ama nasıl? Öte yandan yıllar önce kapanmış bir havayolunun bir uçuşu gözüküyordu ekranda. Bu olanaksızdı. Bu, bir hayalet uçuş muydu?
.
Diğer yandan devlet yetkilileri, dışarıda bir araya gelmiş sahayı kapatıp kapatmamayı düşünürken bu olayın perde arkasını öğrenmeye çalışıyorlar. Araştırma derinleştikçe ortaya çıkanlar birinin canını yakacak gibiydi.
.
4 çalışan gitgide birbirini sorgulamaya başlarken dışarıda neler olacak? İletileri kim gönderiyor? Pilotlara iniş iznini kim veriyor? Neden kuleye girilemiyor? Tüm bunlar neden oluyor?
.
Bazı yerler hızlı geçti, derinleşemedim. Bir noktaya dek merakla, sonra gerilimle
Reklam
Sezgin Kaymaz Kün kitabını çok beğendim. Yazarın kalemi ile ilk tanışma kitabım ama eminim ki son olmayacak. Kitap incelemesine aşağıdaki linkten ulaşabilirsiniz. Okumadıysanız da mutlaka okumalısınız. 
Sezgin Kaymaz 
Kün
beydaninkitapligi.blogspot.com/2026/06/sezgin-...
Sezgin Kaymaz Kün
beydaninkitapligi.blogspot.com/2026/06/sezgin-...
Albert Camus - Yabancı1000Kitap
SENTEZ ENTELEKTÜEL OTURUM |
HAZİRAN AYI İLK KİTABI (01-07)./06.2026
KİTAP KİMLİĞİ
Kitap Adı: Yabancı
Yazar: Albert Camus
Tür: Kurgu (Roman)
Sayfa Sayısı: 112
Odak Noktası: Absürdizm Varoluşçuluk, Bireysel Yabancılaşma ve Toplumsal İkiyüzlülük
Soru: Yazarın bu eserde inşa ettiği düşünce dünyası, bugünün modern insanı için bir "çözüm" mü sunuyor, yoksa sadece "sorunu" mu derinleştiriyor?
Cevap: Camus aslında sorunu derinleştirerek radikal bir çözümün kapısını aralıyor. Modern insan, toplumsal beklentilerin, dijital onaylanma arzularının ve yapay mutluluk illüzyonlarının arasında sıkışmış durumda. Meursault’nun hikayesi, bu yapaylığı ve hayatın anlam arayışını tamamen sıfırlayarak yüzümüze sert bir gerçeği çarpıyor: Hayatın önceden belirlenmiş hiçbir ilahi veya toplumsal anlamı yoktur.
Bu ilk bakışta nihilizm (hiççilik) gibi görünüp sorunu derinleştirse de, aslında Camus’nün Absürd (Saçma) felsefesinin özüdür. Çözüm, bu anlamsızlığı kabul edip hayata karşı isyan etmektir. Kitabın sonunda Meursault’nun idam edilmeden hemen önce dünyanın o "tatlı kayıtsızlığına" kendini açması ve mutlu olduğunu fark etmesi modern insana şunu söyler: Gerçek özgürlük, sistemin dayattığı maskeleri fırlatıp atarak yaşamın saçmalığını kucaklamak ve her şeye rağmen dürüstçe yaşayabilmektir. Camus bize hazır bir reçete sunmaz, bizi özgürleştirecek olan o sarsıcı teşhisi koyar.
PARADOKS SEANSI: FİKİR ÇARPIŞMASI
Vaka: Meursault’nun işlediği cinayet tamamen kaçınılmaz bir doğa olayının (güneşin ve sıcağın) getirdiği anlık bir cinnet halidir; dolayısıyla Meursault bir katil değil, trajik bir kurbandır.
1. Savunma Hattı: Çoğunluğun aksine, bu iddiayı destekleyen en güçlü kanıt kitaptaki hangi olay veya cümledir?
Kitaptan Kanıt: Romanın mahkeme sahnesinde Meursault'nun
17.06.1986·272 syf.·1000Kitap
9/10
2026 56. kitabı
Kendi çocukluğumla konuşmak ister miydim? Kesinlikle evet.:)
Her şey Tarih öğretmeni olan Vidar'ın okulda yaşanan bir olay sonucu açığa alınması ile başlıyor.
Vidar evinde eski yazlık evlerinin numarasını bulup arayınca ölen babası ile konuştuğunu farkediyor ve o numaranın geçmişte bir güne 17 Haziran gününe açılan bir kapı olduğunu farkediyor.
Yaptığı bu telefon görüşmelerinde kendi çocukluğu ile de görüşüyor.Tabi bu da kendi bastırılmış anılarının ortaya çıkmasına neden oluyor. Kaçmak istediği çocukluğunun tam olarak ortasında buluyor kendini.
Her ne kadar kurgu bir roman olsa da gerçeklikle de bir o kadar bağlantılı bir kitap.
Çocukluğumuza dair bazı günler hafızamızdan silinir. Belki de hatırlamamak bizim için daha iyidir. Bu kitapta net olarak hissettiğim şey bu idi. Yani bazen hatırlamamak en güzeli.
Okuyacak olarak şimdiden keyifli okumalar diliyorum.
Yavuz Ekinci’nin Büyük Edebî Başarısı: AzizEdebiyat
Yavuz Ekinci’nin son romanı olan Aziz, gerçekten çok büyük bir titizlik ve anlatı ustalığıyla kurulmuş etkileyici bir metin. Ekinci’nin kutsal metinler, mitoloji ve kadim hikâyelerle ördüğü roman, bir insanın tutkularının onu hangi noktalara sürükleyebileceğini çarpıcı bir koleksiyoncu hikâyesi üzerinden anlatıyor.
Roman, ilk sayfasından son sayfasına kadar okuru içinde tutmayı başarıyor. Merak duygusunu diri tutan anlatı, aynı zamanda insan doğasına, sanata, aşka, resme ve koleksiyonculuğa dair zengin katmanlar sunuyor.
Romanın merkezindeki Aziz karakteri ise bütün acımasızlığına rağmen son derece gerçekçi bir portre çiziyor; insanın bir amaç uğruna en karanlık yönlerini görünür kılabilen güçlü bir karakter.
Çok sevdiğim bir yazar olan Yavuz Ekinci’nin edebiyatında dikkat çekici olan unsurlardan biri, okuru sürekli farklı zamanlar ve anlatı evrenleri arasında dolaştırabilmesi. Kutsal metinler, mitoloji, tarih, geçmiş ve gelecek arasında kurduğu geçişler sayesinde okur kendisini adeta bir zaman tünelinin içinde hissediyor. Böylece gündelik zaman ve mekân algısından uzaklaşıp bütünüyle hikâyenin, anlatının ve meselenin içine çekiliyor. Bana göre Ekinci’nin en önemli edebî başarısı da tam olarak burada yatıyor.
06.06.2026, İstanbul
Reklam
Reklam