İçimdeki Kalabalık: Ruhun Görkemli GürültüsüEdebiyat
Ruhun en kuytu köşelerine sızan, kapıyı çalmadan içeri giren ve orada bulduğu her şeyi masanın üzerine döküveren bir anlatı bu. Gamze Güller, İçimdeki Kalabalık ile sadece bir hikâye anlatmıyor; adeta modern insanın o sessiz ama gürültülü trajedisini bir cerrah titizliğiyle parçalara ayırıyor. Okurken sayfaların arasından fırlayan o tanıdık yabancılık hissi, insanın kendi içindeki kalabalığa çarpıp geri dönen bir yankı gibi.
Yazarın dili kullanış biçimi, kelimelerle kurduğu o tekinsiz ama bir o kadar da şefkatli bağ, her cümlede sizi biraz daha derinlere çekiyor. Öyle bir kurgu ki bu; karakterlerin nefes alışlarını, tereddütlerini, sakladıkları o küçük sırlarındaki büyük ağırlıkları iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Güller, sıradan olanın içindeki olağanüstü hüznü ve gündelik yaşamın altına gizlenmiş o devasa uçurumları öyle bir ustalıkla betimliyor ki, "Evet," diyorsunuz, "bu sadece bir kurgu olamaz; bu benim, bu biziz."
Anlatıdaki o akışkanlık, bir nehrin denize kavuşma arzusu gibi değil de, bir fırtınanın dindiğinde bıraktığı o ağır sessizlik gibi ilerliyor. Her öyküde, her kesitte bir ayna tutuyor yazar; ama o aynada gördüğünüz kişi her zaman hoşunuza gitmeyebilir. İşte yazarlığın o büyük kudreti burada saklı: Sizi rahatsız ederken aynı zamanda iyileştiren, yalnızlığınızı kalabalıklaştıran bir kalem. Gamze Güller, okurun ruhuna dokunmakla yetinmiyor, oraya kalıcı bir imza atıyor.
Bu kitabı bitirdiğinizde elinizde kalan sadece kağıt ve mürekkep olmuyor; zihninizde yankılanan binlerce ses, kalbinizde atan o tuhaf ritim kalıyor. Bir yazarın "büyük" sıfatını hak etmesi için gereken o büyülü dokunuş, her satırda kendini belli ediyor. İçimdeki Kalabalık, okunduktan sonra rafa kaldırılacak bir eser değil; her daim yanınızda taşıyacağınız, kendi iç sesinizle çarpışan
Gazzâlîİslâm Felsefesi
Prof. Dr. Mustafa Çağrıcı’nın bu eserinin başı, Hz. Muhammed sav.’in âhirete intikaliyle İslam tarihindeki gelişmeleri önemli noktalarıyla açıklamasıyla başlamıştır. Nizamiye medreselerinin kurucusu Nizamülmülk’ün ve onun oğlu Fahrülmülk’ün Şiî- Bâtınî tarafından öldürülmeleriyle o süreçte Gazzali, Nişabur’daki medreseye müderris tayin edilip halife muktedi bi Emrillah ın ilgisine mazhar olmuştur. Ve Gazzali, dönemindeki Haçlı işgallerinden, siyasi ve toplumsal sorunlardan derinden etkilenmiştir.
Gazzali’yi yetiştiren kültürel ve ilmi ortamı anlamak adına eserde; kelam, fıkıh, felsefe, tasavvuf ve ahlak illimlerine kısa da olsa değinilmiştir. Gazzali; başta Ahmed b. Hanbel olmak üzere selef alimlerini hürmetle anmış ve Selefiyye nin bazı görüşlerine, Kur’an’ı ve hadisleri anlamada aşırı lafızcı olmalarına önemli eleştiriler yöneltmiştir. O, Ehli Sünnet’e geliştirici katkılar sağlamış ve Batıni- İsmaili gibi aşırı akımlara karşı eserleriyle ilmi mücadele vermiştir. Dönemindeki yozlaşmaları fıkıh, ilim, tevhid, tezkir ve hikmet kavramlarının uğradığı anlam sapmaları üzerinden dile getirmiştir. Halife Memun’un 830 yılında kurduğu Beytülhikme’de başlattığı ilmi-felsefi araştırmalarla birlikte değişik felsefi anlayış ve akımlar ortaya çıkmış ve bunlar Gazzali tarafından ilk defa sistemli bir şekilde tanıtılıp eleştirilmiştir. Onun unvanları; Hüccetülislam (İslam’ın delili), Ebu Hamid (Hamit’in babası), Tusî (doğduğu şehir), Gazzali veya Gazali (babasının mesleği-yün eğirici), Zeynüddin (dinin zineti) ve Müftil ümme (ümmetin müftüsü) dir. Kendisi, soyguncular tarafından ders notlarının çalınmasıyla daha sonra üç yıl içinde notlarının hepsini ezberlemiştir. Ünlü kelam alimi Cüveyni’nin öğrencisi olmuş, bütün disiplinlerde sağlam bir formasyon kazanmıştır. Bunu Cüveyni’nin;
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İmâm Gazâlî’nin İhyâ HareketiFelsefe-Düşünce
İmâm Gazâlî’nin İhyâ Hareketi
✿ ✿ ✿
İslâm âlimi, filozof, mutasavvıf, müderris, Hüccetü'l İslâm ve Zeynüddin lakaplarıyla Ebû Hâmid Gazâlî (1058-1111), İslâm düşüncesi ve imanın bütünlüğünü koruma görevini yüklenmiş bir düşünür olarak karşımıza çıkar.
Din araştırmaları dersleri veren Kenneth Garden, on ikinci ve on üçüncü yüzyıllarda Kuzey Afrika ve Endülüs’te tasavvufun gelişimi konularına yoğunlaşan bir çalışma yapmaktadır. Bu çalışmalarından bir örneği: “İslâm’ın İlk Müceddidi - Gazâlî ve İhyâu ulûmi'd-dîn’i” adlı kitabıdır. Kenneth Garden, 1998’de Endülüs tarihi hakkında bir tez konusu bulmak için Madrid'e gitmesiyle burada ki İspanya Bilimsel Araştırmalar Yüksek Konseyi üyesi Maribel Fierro, Kurtuba'da 1109 yılında yakılan Dinî İlimlerin İhyâsı hakkında çalışma yapmasını tavsiye eder. Yazar, bu bilgileri aktarırken İmâm Gazâlî hakkında bu güne kadar sadece onun ruhî bir buhran sonucunda sûfî olduğunu, İhyâ'nın tasavvuf hakkında ansiklopedik bir eser olduğunu, bu bilgilere sahip olduğunu belirtir. Yazarın asıl merak ettiği konu Murâbıtların hâkimiyeti altındaki Endülüs’ün din adamları tarafından İhyâ kitabı neden yakıldı, yakıldıysa bu durum kendine has dinî dinamiklerinin ne olduğunu gösteren büyük bir sıradışılık olmalıydı. Bu konu yazarın çevresinde ki uzmanlardan destek almasıyla bir çalışma haline geldi.
Kitap Hakkında
Kenneth Garden, “İslâm’ın İlk Müceddidi” kitabı üç kısımdan oluşur. Bunlar: “İhyâ'dan Önceki Gazâlî”, “Dinî İlimlerin İhyâsı” ve “İhyâ’yı Dünyaya Tanıtmak”. Birinci kısım, Ebû Hâmid Gazâlî hakkında biyografisi, dönemin toplumsal yapısı, devlet yönetimi konuları inceler.
Garden, kitabın anlaşılması bağlamında Gazâlî’nin devlet, toplum olgularına karşı görev ve etkisi hakkında tarihsel bir okuma sunar. Gazâlî’nin çağının siyasi
Puan vermedi·240 syf.·
2020 22. kitabı
Oldukça akıcı bir dille genel felsefi argümanlardan bazılarına vâkıf olabileceğiniz felsefeye giriş mahiyetinde hoş bir eser.
Felsefeye ilgisi olanlar muhakkak keyif alacaktır.
İçeriğini anlatmaktan ziyade içinde neler bulacağınızı bölümler halinde buraya aktarayım, okumak isteyenler için yardımcı olur ve bir bütün halinde görürler:
1.Bölüm: Sokrates, Platon "Soru Soran Adam"
2) Aristoteles "Hakiki Mutluluk"
3) Pyrrhon "Hiçbir şey Bilemeyiz"
4) Epiküros "Bahçe Yolu"
5) Epiktetus, Cicero, Seneca "Önemsememeyi Öğrenmek"
6) Augustinus "İpler Kimin Elinde"
7) Boethius (475-525) "Felsefenin Tesellisi"
8) Anselmus (1033-1109), Thomas Aquinas (1225-74) "Mükemmel Ada"
9) Niccolo Machiavelli (1469-1527) "Tilki ve Aslan"
10) Thomas Hobbes (1588-1675) "Kötü, Zalim ve Kısa"
11) Rene Descartes (1596-1650) "Rüyada Olabilir Miyim?"
12) Blaise Pascal (1623-62) "Bahisleri Görelim"
13) Baruch Spinoza (1632-77) "Mercek Yontucusu"
