Bu kitabı çok seviyorum. Çok özgün ve çok güzel bir dünyası var. İlk kitapta olduğu gibi yine çok severek okudum ama eksik bulduğum şeyler vardı. İlk kitapta Larina karakteri çok çocuksu bir karakter değildi ama bu ikinci kitapta çok çocuksu bir karakter olarak yazılmıştı. As ile aralarında olan ilişkiyi pek fazla hissedemedim ama yani 100-150 sayfa kadar ondan sonra değişti. Kitapta çok güzel, çok hoşuma giden olaylar oldu. Hele ki sonu, sonu beni inanılmaz etkiledi. Hem çok üzüldüm hem kalbim kırıldı. Üçüncü kitabı deli gibi bekliyorum.
Yeryüzü ile gökyüzü arasında : Phantom/Hayalet
Operadaki Hayalet bitirdiğimde aklımda kalan şey ne Christine ile Raoul'nun aşkı oldu ne de operanın gizemli koridorları... Benimle kalan, Erik'in yalnızlığıydı.
Okuma boyunca aklıma sık sık 
Frankenstein ya da Modern Prometheus ve v 
Canavar kitapları geldi. Çünkü "canavar gerçekten kim?" sorusu kafamda dönüp durdu.
Paris Operası'nın atmosferi, gizli geçitleri ve karanlık koridorları büyülü ve gotik bir hava katıyor. Üslup fazla teatral ve melodramatik gelmiş olsa da 150 sayfa gibi bir okumadan sonra karakterlere alıştım ve aktı gitti hikaye .
Son sayfayı kapattığımda ise geriye hüzün kaldı .Erik benim için bir hayaletten çok, insanlığın en yalnız yerinde yaşayan bir adam olarak kaldı.
Okumak isteyenlere keyifli okumalar!
Gaston Leroux
Operadaki HayaletEdebiyat
Operadaki Hayalet bitirdiğimde aklımda kalan şey ne Christine ile Raoul'nun aşkı oldu ne de operanın gizemli koridorları... Benimle kalan, Erik'in yalnızlığıydı.
Okuma boyunca aklıma sık sık Frankenstein ya da Modern Prometheus ve v Canavar kitapları geldi. Çünkü "canavar gerçekten kim?" sorusu kafamda dönüp durdu.
Paris Operası'nın atmosferi, gizli geçitleri ve karanlık koridorları büyülü ve gotik bir hava katıyor. Üslup fazla teatral ve melodramatik gelmiş olsa da 150 sayfa gibi bir okumadan sonra karakterlere alıştım ve aktı gitti hikaye .
Son sayfayı kapattığımda ise geriye hüzün kaldı .Erik benim için bir hayaletten çok, insanlığın en yalnız yerinde yaşayan bir adam olarak kaldı.
Okumak isteyenlere keyifli okumalar!
Gaston Leroux
Operadaki HayaletReklam
“Gerçek kaybolduğunda geriye yalnızca karanlığın fısıltıları kalır”
Herkese merhaba..Karanlık atmosferiyle sizi yutuverecek benim favori türlerimden biri olan bir psikolojik gerilim önerisiyle geldim bugün.
Karanlığın Fısıltıları,Charlie Parker serisinin 21.kitabı.Evet yanlış okumadınız 21!!Toplamda 23 kitaptan oluşuyormuş seri ve bilin bakalım bunu kim bilmiyordu? Dahası da var yazarımız John Connolly,2007 - 2013 yıllarında en iyi edebiyat ödülü ve en iyi kurgu dışı eser dalından ödüllere layık görülmüş ve Edgar ödülünü kazanmış..Şimdi düşünün karşımızda nasıl bir kitap var!
Sessizlik bir suç olabilir mi?
Bir düşünün..Annesiniz ve çocuğunuzla evinizde,mutlusunuz ve güvende olduğunuzu düşünüyorsunuz. Ama sabah kalktığınızda çocuğunuz ortadan kaybolmuş, ondan geriye ise sadece arabanızda kanlı bir battaniye var. Bunlar da yetmezmiş gibi sorgular,soruşturmalar ilerledikçe tüm şüpheler üzerinize toplanıyor ve bir anda katil damgasını yiyorsunuz?Düşünmesi bile boğucu değil mi ama?
Charlie Parker..Kesinlikle serinin diğer kitaplarını da okurum dedirten bir karakter.Kendi geçmişinde de kırılganlıkları olan,soruşturmayı yürütürken bir yandan kendiyle de sürekli mücadele eden,kendine rağmen gerçeğin peşini asla bırakmayan biri.Kesinlikle farklı bir dedektif,mantığının yanında sezgilerini de dinleyen..
Soruşturmalar sonunda açığa çıkan sırlar,politik çıkarlar,ailedeki çatlaklar,insanların geçmişleri ve gizlenen gerçekler her şeyi sorgulamanıza neden oluyor.Kitap boyunca herkesten şüphe ettim.Hele Colleen konusunda..Çoğunda masum olduğuna inanmak istediysem de “ya gerçekten yaptıysa?” diye düşünmeden de edemedim.Ölülerin sesini duyan Sabine Drew’den bahsetmedim üstelik daha??
Kitap 468 sayfa ve ilk 150-200 sayfası çok akıcıydı,ortalarda detaylara girildikçe biraz tempo
ANANKE
Victor Hugo’nun en çok sevdiğim eseri Sefiller olsada Notre Dame’ın Kamburu da inanılmaz derecede güzel. Eserlerinden anlaşıldığı üzere inanılmaz bilgisi olan bir yazar. Zaten bu kitabı da Fransa ve Katedral tanıtımı için yazmış. Bir 150 sayfa kadar Fransa betimlemesi var. Betimleme okumayı sevmeyen okurları biraz yorabilen bir kısım ama ondan sonrası su gibi ilerliyor.
Çocukluğumda okumuştum bu eseri. Tabi çocuktum okuduğum da çocuk kitabıydı.Çizgi film tadında bir kitaptı ki çizgi film uyarlamasıda çocuk kitabı ile aynı. O zaman okuduğum kitaptan çok farklı bir dünya ile karşılaştım.Gelelim o dünyaya:
DIŞ GÜZELLİK; her insanın sahip olmayı istediği bir durum. Nedenini yıllardır sorgularım kendimce, insan neden çoook çokkk güzel olmayı ister. Aslında güzellik her zaman iyi şeyler getirmez, bunun örneğini hayatımda da çok defa gördüm. Esmeralda’nın güzelliği de onun kaderini belirledi açıkçası. Esmeralda’nın içi de dışı da çok güzel ama yetmiyor ki onun bahtının güzel olmasına. Adına sevgi diyen bir nefret onu mahvediyor. Ve o nefret;
Yıllarca bastırılmış duyguların bir anda patlak vermesiyle ortaya çıkıyor. Hiçbir ilim hiçbir bilim durduramıyor onu. Çünkü insan kalbini doyurmadan aklını doyurursa o akıl bir canavara dönüşür. Kamburu yakılmaktan kurtarıp evlat edinen Frollo da aslında özünde iyi bir insan. Ama yıllar, kurallar, insan gibi hissetmesini sağlayan keyiflerden uzak bir yaşam ona herşeyi öğretse de insan olmayı unutturuyor. Ve adına sevgi dediği ama sevgi olmaktan çok uzak olan o şey sadece Esmeralda’nın değil kendinin kaderini de çiziyor.
Ve gelelim son başkarakterimize; Gerçekten sevmeyi bilen bir canavar. Quasimodo,kilisenin zangocu sanki bir Frankestein; o kadar çirkin ve o kadar vahşi. Ama bedeniyle ters orantılı bir kalbi olan bir centilmen.
Merhaba kitap severler
Size bir Sabahattin Ali eseri ile geldim
Sırça Köşk
Sabahattin Ali
150 sayfa
10/6
İçerisinde 17 kısa öyküden oluşan bir öykü kitabıdır.
Aslında çok kısa hikayeler olmasına rağmen etkisi o kadar büyük ki.
Sabahattin Ali farkıyla okurken bizi derin düşüncelere sürükleyen yer yer hüzünlendiren 17 öykü...
İçerisinde distopya tarzında da öyküler bulunan kitabı okumanızı öneririm
Alıntılar
Bu dünya böyledir işte kimi adam öldürdüğü için katil diye anılır kimi adı katile çıktı diye adam öldürür.
(Katil Osman)
Menfaatini düşünmeyen insan olur mu? Eline fırsat geçirip de çalmayan bir kişi göstersene bana!...
(Hakkımızı Yedirmeyiz)
Sizin de elinize fırsat geçse ötekiler gibi namussuz olursunuz.
(Cankurtaran)
Evet, serinin dördüncü ve son kitabını da bitirmiş bulunuyorum. Öncelikle seriyi genel olarak beğenip beğenmediğimi sorarsanız, fena değildi; ortalama bir seriydi diyebilirim.
Bu kitaba gelecek olursak, serinin önceki kitaplarında bu çifti oldukça merak etmiş ve sevmiştim. Ancak maalesef benim için büyük bir hayal kırıklığı oldu. İlk 100-150 sayfası gayet akıcıydı ve kendini okutuyordu. Fakat orta kısımlara geldiğimde ciddi anlamda sıkıldım, hatta kitabı bırakmayı bile düşündüm. Yine de bir şekilde bitirdim. Sonlara doğru biraz toparlasa da genel fikrimi değiştirmeye yetmedi.
Ayrıca bu tarz kitaplarda karakterlerin iç seslerinde sürekli birbirlerine "karım" ve "kocam" diye hitap etmeleri bana oldukça cringe geliyor. Bir diğer konu ise smut sahneleri. Yerinde kullanıldığında sorun etmiyorum hatta seviyorum, ancak burada karakterlerin akılları fikirleri sürekli oradaymış gibi hissettirdi. Biraz da duygusal gelişim, derinlik ve ilişki ilerleyişi görmek isterdim.
Kısacası kitabı pek beğenmedim. Bana göre okunmasa da çok şey kaybettirmez.
Reklam
Reklam