Vartan İhmalyan 1913'de Konya'da doğdu. 1944'de Robert Kolej'in mühendislik bölümünü bitirdi. 1948'de Fransa'ya gitti. Daha sonra da Macaristan, Polonya ve Çin'e... 1961'de Moskova'ya gelen İhmalyan, 1987'de ölümüne kadar orada yaşadı.
"Benim iki anadilimden ilki Türkçe'dir" diyen İhmalyan'ın anılarını (Vedat Türkali ve Mete Tuncay'ın yapıt üzerine düşüncelerini yansıtan yazılarıyla birlikte) Türk okuruna sunarken, aynı zamanda onun, kitabının Türkiye'de yayınlanma dileğini de yerine getirmiş oluyoruz.
NEDİR SAVAŞ?
En ucuz tüfekle yoksul eve bir banyo
Bir topla oyun yeri mahalle çocuklarına
Bir tankla on derslikli on okul
Bir uçakla yedi köye bir hastane
İki denizaltıyla üç ırmak çöle ulaşır
Bir roketle koca şehir kurulur
Bir taburun postallarıyla çocuklar
Kızamıktan kurtulur
Beş yıl birikse bir kolordunun parası
Kansere ilaç bulunur
Ölenlere dikilen anıtlar da para
Kalanlara nişanlar kolayla mı takılır
Bir ordunun bütçesiyle on il bağlık bahçelik olur
Düşün, ne yer, kaça semirir bir general
Bırak atom savaşlarını bir an
İki komşu arasında sıradan bir savaşı düşün
Kimileri yıllar yılı bitmiyor
Atılan bombalar, harcanan mermiler
Alınteri vergilerden
Yakılıp yıkılmış bir şehir
Kolayla mı yapılır yeniden
Evlerin asansörü merdiveni penceresi
Bir düşün serin kanla lütfen
Dirilir mi yirmisinde ölen asker, askerler
Bir düşün serin kanla, yada sor bir uzamna
Yanıtla şu küçük soruya rica ederim
Aptallık değil de nedir
Nedir savaş?
Rahmetle...13/06/1987Kitap Alıntısı
Ve yalnızlık
Deniz gibi büyüyor.
Ölüm gibi büyüyor.
Kavgaya girmek.
Kiminle, kimin için?
Sen gemidesin.
Ben sahilde.
Geminde kimler var?
Cemil Meriç
Cemil Meriç
Ve bir gün tüm şiirlerini topladı, arkadaşı Haydar Ergülen ile de paylaştı. Hatta birkaç şiiri Beyaz ve Şiir Atı gibi dergilerde yayımlandı. 1987'nin sonbaharında şiirlerini topladı, utana sıkıla Haydar Ergülen'e götürdü. On yıldır yazdığı şiirler olduğunu söyledi yazdıklarının, eğer Haydar Ergülen okuyup beğenirse bu şiirleri Şiir Atı Yayınları'ndan yayımlayıp yayımlamayacaklarını sordu. Paniğini kukla yapmış bir çocuk mahcubiyeti vardı yüzünde.
Haydar Ergülen şiirleri birkaç gün içinde okudu, şaşırtıcı buldu. Çok iyi bir şairi haber veriyordu şiirler... Hemen Nilgün Marmara'ya telefon etti. Şiirleri yayımlayacaklarını söyledi. Nilgün Marmara çok sevindi. Üzerinden bir yük kalkmış gibi ferahladığını söyledi. Şiir kitabı yayımlanacak, Nilgün Marmara kitabına dokunacak, mahcup mahcup imzalayacaktı. Cemal Süreya, Ece Ayhan, Tomris Uyar, Lale Müldür, Haydar Ergülen, İlhan Berk ve daha kimler kimler... Yine Kızıltoprak'taki o eve gelecek, şiirden bu defa Nilgün Marmara'nın şiirinden konuşacaklardı. Çılgın Zelda butları fırına atacaktı, gülüşeceklerdi. Tebrik edeceklerdi kitap için.
Nilgün Marmara ırmağın akışına müdahale etmek istemeseydi.
Kitabın yayımlanacağı günü gerçekten bekliyor muydu, yoksa yayımlanabilme ihtimalini öğrenip de bu dünyadan öyle mi gitmek istemişti, bunu kimse bilemeyecekti.
"Sus..." demişti bir gün, gelecekte yapacağı şeyler-den bahseden ablasına. "Sus, zeki insanlar planlarından asla bahsetmezler, onları gerçekleştirirler."
Nilgün Marmara
Nilgün MarmaraSultanŞiir
Seçkin bir kimse değilim
İsmimin baş harfleri acz tutuyor
Bağışlamanı dilerim
Sana zorsa bırak yanayım
Kolaysa esirgeme
Hayat bir boş rüyaymış
Geçen ibadetler özürlü
Eski günahlar dipdiri
Seçkin bir kimse değilim
İsmimin baş harflerinde kimliğim
Bağışlanmamı dilerim
Sana zorsa yanmaya razıyım
Kolaysa affı esirgeme
Hayat boş geçti
Geri kalan korkulu
Her adımım dolu olsa
İşe yaramaz katında
Biliyorum
Bağışlanmamı diliyorum
Abdurrahman Cahit Zarifoğlu
7 haziran 1987
ölüm yıl dönümünde
rahmet, sevgi ve saygıyla...
ruhu şad olsun.