Okur Hanım
@1kitapperisi
Zamanın Kapıları1000Kitap
Puan vermedi
Aşk,kişiye özgüydü. Yeryüzünde ne kadar insan varsa o kadar da aşk vardı.
İstanbul’un da insanlarının da öteki yüzlerini görmeye hazır mısınız?
Bu; oldukça karanlık,biraz meçhul,biraz gizemli ama iç içe geçen hayatların,aşkın ve kadim şehrin romanı.
Yerin altındaki İstanbul ne denli büyülü ise yeraltı dünyasındaki insanlar o denli karanlıktır.
Nevra ve Sinan.Görünüşte iki ayrı kutbun,siyahla beyazın zıtlığı kadar uzak yaşamların insanları.
Biri zengin ve güçlü bir adamın iyi yetişmiş,çalışkan,iyi kalpli, güzeller güzeli kızı,ayın parlak tarafı
Diğeri kimsesizliğin ve fakirliğin acısıyla büyüyen,feleğin çemberinden geçmiş,dahi derecesinde bilişim uzmanı.Ayın karanlık tarafında kalmış, aşka duvarlar örmüş yalnız bir adam.
Ancak geçmişlerindeki sırlar iki insanın kaderini örümcek ağı gibi sarsa da gerçekler de gün ışığı gibi sızar hayatlarına.Elbette aşk da
Roman Arif;kadim şehrin bir nevi koruyucusu ,yerin altındaki İstanbul’un aşığı,yakın geçmişinden kaçarken İstanbul’un geçmişine sığınan kırık bir kalp
Adnan Bey, zengin ve güçlü dediğimiz o adam. Karanlığın ta kendisi ️
Ve daha kimler kimler…
Ve Yedikule’nin sur diplerinden Maslak’taki plazalara uzanan bir İstanbul.
Ayşe Övür’den merakla ve keyifle okuduğum bir roman oldu yine.Her bölüm başlarında “İnsan kimdir?”e cevap niteliğindeki tanımlamalarını çok sevdim.
İnsanın elinden tutanın da (Meryem Hoca) ayağını kaydıranın da (bilgisayar hocası) bir eğitmen olması ise ironik bir detaydı.
Sadece Sinan’ın yazdığı kitabın detaylarını ve o kısmı merak etmedim desem yalan olur.
Kitabın dizisi olduğunu söylemiştim. Şimdi diziyi izleyerek hayallerimin gerçeğe nasıl dönüştüğünü görme zamanı.
Çünkü bu hayatta,insanın yapabileceği en büyük zalimlik, mutsuz çocuk yetiştirmekti.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
YaşamakEdebiyat
Puan vermedi
Bu kitapla ilgili ne yazsam diye düşündüğümde sadece tüm aileyi yutan bir laneti okumuş gibi olduğumu söyleyebilirim.
Figui’nin efendilikten köyün en fakiri olmaya giden hayat hikayesinde kendi ile beraber etrafında kim varsa o karanlık kuyuya çekilir elbette . Başta annesi, babası, güzel ve sadık eşi, çocukları.
Gençliğinde yaptıkları ve sebep olduğu şeyler öyle sinir bozucudur ki adeta bedeli acılarla dolu bir ömrü yaşatmak ve yaşamak laneti olur bence. Altı hayatın altı acısını kalbinde ölene dek yaşamaktır bu. Kapaktaki altı çizginin de anlamı.
Yani,hikayemde sonlara doğru affedebilir miyim Figui seni desem de dönüştüğü adama üzülsem de kızgınlığım yine de geçmedi.
Bu uzun ömür içinde ailenin sosyal,ekonomik değişimi ile birlikte bir ülkenin (Çin) de yönetim, sosyal ve ekonomik değişimlerine de tanık oluyoruz. Gücün sahibi olanlar hangi yönetim sistemi içinde olursa olsun onun esiri oldukça eşitlik bile sadece koca bir yalandan ibaret.
Roman; anlatım dili akıcı ama duygu geçişlerini, edebi tadı zayıf bulduğum bir kitap oldu. Karakterlerin duygu dünyalarına yer verilmediği için sanırım böyle hissettim. Benzetme yapacak olursam bir ağacın üstünden olayları izlemişim gibiydi.
Özetle okumayı düşünenlere psikolojik açıdan şu hatırlatmayı yine de yapmak isterim: Kitabın adı Yaşamak olsa da konu olarak umudun kibrit alevi kadar olduğu, acılarla dolu bir ömür okuyacaksınız. Sizi ne denli etkiler bilemem ama kitaplar için hep burada buluşalım isterim.
Muhtelif Evhamlı HayatlarEdebiyat
Öykülerin dingin ve yalın anlatımına kendimi bırakmak istediğim günlerde karşıma çıktı bu kitap ve kocaman bir iyi ki ile kütüphanemde ve de kalbimde yerini aldı.
Gripin’in Beş adlı şarkısında “Peşin peşin söyledim lafımı” diyor ya ben de peşin peşin tavsiye edeyim . O kadar kalbimin ince sızısı kıvamında öyküler ki dolu dolu zihinlere tam bir kalp masajı niteliğinde Hayat aklımızdakilerle değil kalbimizdekilerle yaşanıyor diye haykırıyor adeta
Hoş, adı Muhtelif Evhamlar Kitabı ama mutsuz sonlar kitabı da olabilirmiş. Ama bir mutsuz son bu kadar güzel anlatılabilir miymiş? Bazı öyküler iç içe geçerken bazen de öykünün kahramanı sizi şaşırtacak cinsten.
Anlatımı, dili, kurguları ve o kurgularda bahsi geçen şarkıların güzelliği ile damağımda porsiyonu az ama çok lezzetli bir yemeğin tadını bıraktı. Boşuna 2016 Haldun Taner Öykü Ödülü’nü kazanmamış. ️ Diğer kitaplarını almaksa bana şart oldu.
Dilerim size de kısmet olsun.
“Birçok insan mutlu olduğunu bilmediği için mutsuzdur, demiş Dostoyevski.”
Öyle güzeldi ki dostluğumuz içinden ölüm bile geçemedi.
Ve dünya … inadına dönüyordu soldan sağa doğru. Dünyayla birlikte ben de dönüyordum.
İnsan Ne ile Yaşar?Edebiyat & Roman
Puan vermedi
Yediden yetmişe herkesin okuyabileceği minik ama kült bir klasikle geldim bu akşam.
Kitap insanlık üzerine altı kısa öyküden oluşurken zamansızlığı ile bugünümüze damga vuruyor.
Şu alıntılar da bize bugünü; Gazze’de, Doğu Türkistan’da ve insanlığın bitti dediğimiz her yerde yaşanılanların değişmeyen gerçeğini anlatıyor.
Çok söze gerek yok. Okuyup düşünelim, tarafı iyilerden ve net olanlardan olalım ve
kendimize soralım : İnsan Ne ile Yaşar?
Kıvılcımı söndürmezsen, ateşi zapt edemezsin...
Tanrı’yı sevdiğini söyleyip kendi kardeşinden nefret eden varsa; o bir yalancıdır.Görüp tanıdığı kardeşini sevemeyen, göremediği Tanrı’yı hiç sevemez.
Kalbine bir sor, böyle yaşanır mı hiç?
Asla unutmayın ki önemli olan tek an ‘şimdi’ dir. En önemli an şu andır. Çünkü geçmişe ve geleceğe sözümüz geçmez. İnsana en gerekli olan kişi ise o an yanında olan kişidir. Çünkü kimin kime ihtiyacı olacağı hiçbir zaman bilinmez. İnsanın en önemli uğraşı ise o an yanındaki kişiye yapacağı iyiliktir. Çünkü, insanın yeryüzüne gönderiliş amacı budur.
Yaşamak günden güne güçleşiyor.
Dili, dini, rengi ne olursa olsun, iyiler iyidir..
Dünyada barış, insanda iyi niyet olmalı.
Ben Ne Okudum Şimdi Dedirten KitapEdebiyat
Puan vermedi·248 syf.··
Beğendi
·2024 23. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 25 Mayıs 2024 13:01
Bu roman tadı damağınızda kalacak, çok sert bir espresso gibi adeta. Herkesin seveceği değil de daha çok rafine tatları sevenlerin tercih edeceği türde diyebilirim. Çünkü çok sert,salt gerçekçi bir anlatıma sahip ve bu kadarı pes dedirten, siyasal ve sosyal olarak çok yönlü eleştirileri olan, bir kadının elinden çıkmış çok eril bir roman.
Bu romanın yüzde doksanı kurgu olsa da bir kadının kaçırılması , alıkonulup pazarlanması ve suçlularının serbest kalması gerçektir. Bu nedenle okurken içine içine, dibe doğru çekildiğim bir girdapta gibiydim, akışına kapılıp giderken bir yandan boğuldum okuduklarımdan. Çünkü bu coğrafyada Menekşeler gerçek,cehalet,aile içi acı travmalar,insan kaçakçılığı, ucu güvenlik güçlerinden güçlü kişilere kadar uzanan çeteler, organize suçlar, adaletin kantarını mini bir eteğin değiştirdiği ya da suçluların bir şekilde sokakta suça devam edebildiği hukuksal açıklıklar ya da göz yummalar,yoksulluk, hepsi,hepsi gerçek ve çok acı.
Kitapta sadece bir kurguyu değil, insan davranışları altında yatan psikolojik ve toplumsal nedenleri de okuyacaksınız.
Kısacası korkunç bir kadın trajedisinin altında bir toplumun siyasal,sosyal, güvenlik ve adalet yönünden çürümesinin romanı diyebilirim. Bir edebi romandan çok daha fazlası. Her karakteri kendi sınıfının bir yansımasıydı. Ama bir noktada aslında hepsi yine birbirinin aynısıydı. Biraz Oktay ve Haydar ama en çok Yusuf Dayı farklıydı. O her şeyi okumuş, gençliğinin acı deneyimi ile romanın bilge kişisiydi. Tüm parçaları birleştirerek toplumun resmini görebilen tek kişisiydi.
Yazarın tabiri ile “Adalet Ağaoğlu’nun Bir Düğün Gecesi’nde 1970’ler Türkiye’sinin egemen sınıfını işleriz, dedi. Biz bu gece 21. yüzyıl Türkiye’sinin yeni orta sınıfını seyredeceğiz.”
Ben üslup ve anlatım olarak çok güzel ama