Bu kitap, benim 20. yüzyıl tarihine olan ilgimi başlatan kitaptır. Sıfır noktasıdır. Üniversite yıllarımda ilk kez okuduktan sonra 1900'lü yıllarla ilgili onlarca kitap okumamı ve başka araştırmalar yapmamı sağlamıştır. Kendisine ya da çocuğuna bu alanda bir başlangıç kitabı arayanlar için Oral Sander yerinde bir kaynak olur. Yalnızca "Yumuşama Dönemi"ndeki uluslar arası antlaşmaların detaylaması biraz fazla o kadar.
Byung-Chul Han’ın Psikopolitika eserinde Foucault’nun 19. ve 20. yüzyılı açıklamak için kullandığı "Biyopolitika" (bedenleri terbiye eden, nüfusu kontrol altında tutan iktidar) kavramının artık miyadını doldurduğunu ilan eder. İçinde bulunduğumuz dijital ve neoliberal çağda iktidar artık bedenimizle değil, doğrudan psişemizle (ruhumuzla, zihnimizle) ilgilenmektedir. İşte bu, Psikopolitikadır.
Han, kitabın merkezine muazzam bir paradoks yerleştirir: Özgürlüğün kendisi, bir sömürü aracına nasıl dönüştü?
Eski disiplin toplumlarında köle ve efendi, işçi ve patron belirgindi. Baskı dışarıdan geliyordu, dolayısıyla işçinin isyan edebileceği somut bir düşman vardı. Neoliberalizm ise bu dışsal baskıyı tamamen ortadan kaldırdı ve yerine "kendinin girişimcisi" (bireysel proje) kavramını koydu.
Modern insan, kendi isteğiyle çalıştığını, kendini gerçekleştirdiğini ve özgür olduğunu düşünür. Oysa Han’a göre bu özgürlük, sömürünün en tepe noktasıdır.
Artık bizi kırbaçlayan bir patrona gerek yoktur; çünkü kendi içimize yerleştirdiğimiz o acımasız patron, bizi 7/24 çalışmaya zorlar. Başarısız olduğumuzda suçu sisteme değil, tamamen kendi yetersizliğimize (öz-güvensizliğimize, motivasyon eksikliğimize) atarız. Bu da toplumsal bir devrimi ya da protestoyu imkansız hale getirir; çünkü insan artık sisteme değil, kendine kızgındır.
Klasik iktidar teknikleri yasaklardı, engellerdi, cezalandırırdı ve "Hayır" derdi. Han, neoliberal iktidarın ise tam aksine son derece sevimli, davetkar ve "Evet" diyen bir yapıda olduğunu söyler. Buna "Akıllı İktidar" der.
Neoliberal iktidar, insanları boyunduruk altına almak için onları bastırmaz, aksine onları tüketmeye, paylaşmaya, iletişim kurmaya ve kendilerini sergilemeye teşvik eder.
Bu iktidar biçimi bizi acıtmaz, aksine hoşumuza gider. Bizi
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
spoi vardır1000Kitap
Rapunzel uyarlaması ve ben bunu Rapunzel’den daha çok beğendim. Küçükken Rapunzel’i izlediğimde kıza çok kızardım. “Sen bir kraliyet üyesinin tek prensesiymissin, nasıl serseri, ne olduğu belli olmayan Flynn ile olursun?” diye düşünürdüm.
Burada Allah’tan kraliyet olayı yoktu. Çünkü benim bu düşüncem apayrı bir şerefsizlik.
Aslında 8 puan verecektim, aklımdaki puan oydu. Bazı yerlerde sıkıp uzatılsa da sonuçta bir uyarlama kitabı olduğu için çok sorgulamadım. Bizim oğlanın dinlemeden etmeden gitmesine de çok kızamadım Ren’e. Çünkü hepsi izlediğim şeyle aynıydı; tek fark modern bir dünyada geçmesi ve ufak değişikliklerdi.
2 puan kırıp 6 puan vermemin nedenlerinden biri, açıkçası Gloria ile Ren arasında bir yüzleşme beklememdi. Bir de Gloria’nın dilinden dinleseydik olayın iç yüzü bize daha etkili yansırdı. Ortada kulağa şaka gibi gelen ama aslında aşırı iğrenç ve korkunç bir olay var. Böyle bir şey yaşadığımı düşünmek bile beni dehşete düşürüyor.
Anne babasının üvey olmasını geçtim, isimlerinin bile farklı olması ve Ren’in bunu bir anda, çok kötü bir şekilde öğrenmesi… Sonrasında gelişen olaylar aşırı korkunç. Kızın hayatı zaten her şeyden uzak geçmiş; dünyaya karşı sıfır bilgi birikimi var. Annesi ve babası olarak bildiği insanlardan başka kimseyi tanımıyor. Tanıdığı çok az insan da ailesiyle birlikte merkeze gittiğinde uğradıkları dükkân sahipleri.
Hayatında hiç telefon görmediği, herhangi bir teknolojik aletle temas etmediği için Ren’in dünyası minnacık. Ama o küçük dünyasından inanılmaz keyif alıyor. Ve bence çoğumuz o dünyada yaşayamazdık. Teknoloji bağımlısıyız; ne kadar inkâr etsek de artık yapay zekâsız bile yapamamaya başladık. Her şeyin elimizin altında olmasından aşırı zevk alıyoruz. Bu yüzden Ren’in o küçük dünyası aslında inanılmaz bir şey.
Gloria ve
Albert Camus ve Camus’nün ilkokul öğretmeni olan Louis Germain ile olan mektupları. Açıkçası Camus seven bir okur olarak bu içten mektupları okumak beni sevindirdi. Kendimi Camus’ye bir tık daha yakınlaşmış hissettim. Ayrıca öğretmen-öğrenci ilişkisi okumayı seviyorum. Aralarındaki o samimi bağ bana kendi hayatımdan bazı kısımları hatırlattı. Kitabın 40 sayfası mektuplardan, kalan 20 sayfası ise Camus’nün tamamlanmamış romanı olan İlk Adam’dan bir kısım. Mektupları okuduktan sonra Jacques’in öğretmeni olan Bernard’ın şüphesiz Germain olduğunu anlıyoruz. Hatta Camus bazen öğretmenden bahsederken Bernard yerinde Germain diyor…
“ Sanırım birbirini seven insanlar vedalaşmadan ayrılıyorlar. Mecburen gitmeleri gereken bir yer var. Eğer vedalaşırlarsa gidemezler. “
Kimler Sever: Acısını mizaha gömmeye çalışan bir kız çocuğunun elinden tutmak isteyenler
Kimler Sevmez: Dönem edebiyatında ciddiyet arayanlar
Mihrap, 
Sinem Sal ‘ın 
Bizim Zamanımız eserinden tanıdığımız o Mihrap. Ama bu bir devam kitabı değil, aksine bir ‘Öncesi Kitabı’ gibi.
20 yıl geriye gidip Mihrap’ın çocukluğuna şahit oluyoruz. 12 Eylül döneminde babasını kaybeden Mihrap, kırk gün içinde darbeyi kaldırabilirse babasının da geri geleceğine inanıyor. Ne kadar iç burkan ama bir o kadar da saf bir umut
Yazarın kederi mizahla harmanlayışına, karakterlerini bu kadar gerçek hissettirişine hayranım. Bir çocuğun yas sürecini, çok sevdiği babasını kaybetmeyi kabullenemeyişini, bunun için çabasını çok güzel işlemişti. Bizim Zamanımız’da Mihrap’ın babası Selami için çok olumlu düşünmüyordum ama burada kızına olan sevgisini görünce kalbim yumuşadı resmen, hepsine kocaman sarılmak istedim
Ne mutlu ki hep yazsın kalemi hiç susmasın isteyeceğim yazarlar var
Sinem Sal ‘ın Bizim Zamanımız eserinden tanıdığımız o Mihrap. Ama bu bir devam kitabı değil, aksine bir ‘Öncesi Kitabı’ gibi.
20 yıl geriye gidip Mihrap’ın çocukluğuna şahit oluyoruz. 12 Eylül döneminde babasını kaybeden Mihrap, kırk gün içinde darbeyi kaldırabilirse babasının da geri geleceğine inanıyor. Ne kadar iç burkan ama bir o kadar da saf bir umut
Yazarın kederi mizahla harmanlayışına, karakterlerini bu kadar gerçek hissettirişine hayranım. Bir çocuğun yas sürecini, çok sevdiği babasını kaybetmeyi kabullenemeyişini, bunun için çabasını çok güzel işlemişti. Bizim Zamanımız’da Mihrap’ın babası Selami için çok olumlu düşünmüyordum ama burada kızına olan sevgisini görünce kalbim yumuşadı resmen, hepsine kocaman sarılmak istedim
Ne mutlu ki hep yazsın kalemi hiç susmasın isteyeceğim yazarlar var
4/10
2026 13. kitabı
Çin'in 20.yy.ın son dönemlerini anlatan bir kitap. Eğer Çin'e karşı bir ilginiz yoksa inanılmaz sıkıcı bir kitap. Çoğu şeyi tekrar etmesi kitabı olduğundan daha zevksiz hale getiriyor. "Mao Zedong,, Başkan Mao, Kırmızı Kitap, Çin Komünist Partisi, Lu Xun, dazibao" ifadelerini kitaptan çıkarsak sanırım sayfa sayısı yarıya düşer.
