Mustafa Kemal'in geçerken uğradığı cephe(!), çanakkale ..
okumuş olduğum kitap mehmet niyazinin (yazarın adı mehmet değil, mehmed, farkındayım.. el alışkanlığı sebepli kendisinden yazım boyunca yeri geldiğinde mehmet niyazi şeklinde bahsedeceğim..) yedi yıllık bir çalışma, okuma, sonrası yazdığı bir çanakkale romanı.. kendisi bu romanın ortaya çıkış sürecini şöyle dile getirir; 'aslında benim tarihi olayları yazmak gibi bir niyetim yoktu. 70li yıllarda bir program için almanyaya gitmiştim. yaşlı bir prof. yanıma geldi. 'genç, bu çanakkale savaşını bir daha yapabilir misiniz?' dedi. ben tabi çok şaşırdım, ama 'yapabiliriz.' dedim. almanyaya gittiğim zaman bana hep 'çanakkaleyi anlat.' diyorlardı. ben de onların çanakkale hakkında ne yazdıklarını merak edip kütüphanelerine gittim. almanya kütüphanelerinde çanakkaleyle ilgili 700 küsur kitap buldum. sonra beyazıt devlet kütüphanesine geldim. orada ise çanakkale hakkında o zamanlar sadece 23 kitap vardı. biraz araştırdım, okudum. bir gün beyazıt kütüphanesinde araştırma yaparken, 
Osman Selim Kocahanoğlu diye biri geldi kütüphaneye. bana orada ne işim olduğunu sordu. 'çanakkale hakkında bir kitap yazmak istiyorum, ama altından kalkabilir miyim bilemiyorum.' dedim. 'çanakkalede ne var, gavurlar bize hücum etti, askerlerimizi görüp çekip gittiler.' dedi. bunu söyleyen de üniversite mezunu biri. 'sen bunu söylüyorsan, bunu yazmak üzerime farz oldu. dedim ve yazmaya başladım. çanakkaleyi ciddiye almıyorlardı. çünkü orada ne olduğunu bilmiyorlardı.'
şimdi de bu düşünceden hareketle yazılmış romanın içeriğine bakalım biraz..
Mehmed Niyazi nin yazdığı 
Çanakkale Mahşeri adlı kitap çanakkale savaşının başladığı ilk zamandan (kasım 1914) itilaf devletlerinin çekildiği zaman (ocak 1916) aralığını kapsayan bir roman..
bu da haliyle
Osman Selim Kocahanoğlu diye biri geldi kütüphaneye. bana orada ne işim olduğunu sordu. 'çanakkale hakkında bir kitap yazmak istiyorum, ama altından kalkabilir miyim bilemiyorum.' dedim. 'çanakkalede ne var, gavurlar bize hücum etti, askerlerimizi görüp çekip gittiler.' dedi. bunu söyleyen de üniversite mezunu biri. 'sen bunu söylüyorsan, bunu yazmak üzerime farz oldu. dedim ve yazmaya başladım. çanakkaleyi ciddiye almıyorlardı. çünkü orada ne olduğunu bilmiyorlardı.'
şimdi de bu düşünceden hareketle yazılmış romanın içeriğine bakalım biraz..
Mehmed Niyazi nin yazdığı Çanakkale Mahşeri adlı kitap çanakkale savaşının başladığı ilk zamandan (kasım 1914) itilaf devletlerinin çekildiği zaman (ocak 1916) aralığını kapsayan bir roman..
bu da haliyle
26.04.2024
23 Nisan günü KARAKOÇ'un kabrine gittik babamla. Şu adam yaşasaydı şu ülkeye, tek başına muhalefet olarak yeterdi dedi. Bence sen de yetiyorsun dedim :)
Mekanı cennet olsun, inşallah dediği gibi yaşamış öyle vefat etmiştir. İnşallah diyorum çünkü gaybı yalnız Allah bilir ve bir insanın gerçekte nasıl biri olduğu da kesinlikle gaybi bir bilgidir. Serence.
07.06.2023/Akıl Karaya Vurdu
Bugün Abdurrahim KARAKOÇ'un ölüm yıldönümü. O herkesler için "Mihriban" şairi olmazdan önce de bizim için vardı. Çünkü her ne kadar ben kendime şair diye Ahmed ARİF'i seçmişsem de o benim kendi sevdamdır, kendi bulduğumdur her an vazgeçebilirim kim bilir? Ama baba dostu değerlidir o da Abdurrahim KARAKOÇ'tur.
Vefatının 10. yıldönümünde... mekanın cennet olsun KARAKOÇ'ların enn birincisi.
Tüm o şiirlerin içerisinde bu kitabı seçmemin de bir nedeni var tabii.
Biz şimdi komple senin,
"Kalmışım ara yerde, tozdayım, dumandayım
Kirli bir mekândayım, iğrenç bir zamandayım."
dediğin yerdeyiz...
Bu kirli düzenin düzenbazları
Azrail'e rüşvet vermeyi dener.
Ölünce dünyanın en kurnazları
Torpille cennete girmeyi dener.
Sırat'tan incedir sevda köprüsü?
Beraber geçelim tut ellerimden.
Niyet ak güvercin, vuslat gökyüzü
Beraber uçalım tut ellerimden.
Canlı bir kitap yazarı Mevlâ
Açık dur, kitaplar seni okusun.
Yüzünde şavklansın nazarı Mevlâ
Eğilsin mehtaplar seni okusun.
29.07.23 tarihinde Beyazıt sahaflar çarşısında rast gele bir sahafçıda ilk elimi attığım kitap Ali ve Ninoydu. Yanımda arkadaşımda kitabı beğendiğini söyleyince okumak için almıştım ama okumakta biraz geç kaldım çünkü aşk kitaplarını çok sevmem ilgimi cezbetmez. Bu kitabı da öyle sanmıştım.
Kitapta Ali Han Şirvanşir ve Nino Kipiani nin aşkını anlattığı kadar o dönemdeki olayları, dini çatışmaları, kültürel farklılıkları daha doğrusu o dönemi çok güzel bir şekilde anlatılmış. Kitabın dili sade ve akıcı ve anlaşılır. Ali Hanın kitabın başlarında profesöre 'Asyalı kalmak istiyorum.' dediği gibi Asya lı olmayı seven biridir. Nino ise Avrupa lı olmak isteyen Asya yı kabul etse dahi değiştirmek isteyen bir karakterdir. Kitabı bu yüzden daha çok sevdim. Çünkü okurken kendim ile yakın benzerlikler buldum. Bu içsel çatışmaları kendimde gördüğüm için okumak ayrı bir keyif verdi.
"Kemal adında birisi ise Ankara'daymış. Onun etrafında büyük bir ordu varmış. " Enver den Mustafa Kemal den de bahsetmesi insana daha da yakınlık hissettiriyor kitaba karşı.
.
Ve okurken o dönem ile ilgili çok ça da biligileniyor, merak ediyor ve öğreniyoruz.
Soran arkadaşlarıma kesinlikle önereceğim kitaplar arasında olan bir kitap 
Ali ve Nino
Ali ve Nino
23.07.2023
Kitabın adı: Manastır
Yazarın adı:Chrıs Culver
Sayfa sayısı:416
Ash Rashid artık cinayet soruşturması yürütme düşüncesine dayanamayan eski bir cinayet masası dedektifidir.
Gelecek yıl işinden tamamen ayrılacak rahat bir emeklilik hayatı yaşayacaktır. Bütün planı budur.
Amaaaa..... Evdeki hesap çarşıya uymaz ve bütün planlar suya düşer. Ne olmuştur da Ash'in planları bozulmuştur....
Spoiler İçerir!1000Kitap
"Kıyamet sonrası edebiyatı" olarak isimlendirilen edebi tarzın ilk örneklerinden ve kurucu metinlerindendir "Kızıl Veba".
Kitapta henüz bu kadar büyüğüne rastlamadığımız bir salgın hastalıktan bahsediliyor. Hastalığa kızıl veba denmesinin sebebi ise yakalanan kişinin yüzünün kırmızıya boyanmasıdır. Ayaklardan başlayarak 15-20 dakika içerisinde kalbe kadar tırmanan uyuşukluk ve hissizlik ile kalbin durmasına yol açan hastalık yayılma hızıyla eşine rastlanmamış bir durumdur.
Ve kitaptaki dünyayı, kıyamet sonrası dünya diye adlandırmamızın sebebi ise hastalığın günler içerisinde tüm dünyaya yayılması ve birkaç kişi haricinde herkesi dakikalar içinde öldürmesidir.
Söylediğimiz gibi anlatıcımız ve birkaç kişi dışında dünya nüfusu yok olmuştur. Öyle ki kalan kişiler; nüfusun artması için yeni doğan bebeklerin karşı cinsleri ile sözlenmesini, yeterli olgunluğa eriştikten sonra da bahsi geçen kişiler ile evlenmesi yönünde çözüm bulmuştur.
O tarz bir dünyada etik kurallarının geçersiz olduğunu sanırım söylemeye gerek yok. Tamamiyle ilkelleşen insan ırkı ise uygarlıktan tümüyle sıyrılmıştır.
Evet barut tekrar bulunucaktır. Uygarlık dediğimiz toplum sözleşmesi ise üç başlıkta toplanacaktır. Kimisi savaşacak, kimisi yönetecek, kimisi dua edecektir. Bir tane de ben eklemek istiyorum ki çoğunluk yönetilecektir.
Bir Jack London klasiği olarak kütüphanenizde bulunması gereken kitaplardan. Okuyacaklara keyifli okumalar dilerim.
18.07.23
''Ama her şeye rağmen buradaydık. Yaşadık ve hayatta kaldık.''
Bu bir yorumdan daha çok teşekkür yazısı... On altımda elimden tutan ve on dokuzuma kadar yol arkadaşlığını sürdürdüğümüz kitaba, acılarımı tanıyan gökçeye teşekkür...
''...Bir kitabı da bir insanı sevdiğin kadar sevebilirsin...Bir kitapla da kendini güvende hissedebilirsin. Bir kitapla arkadaş olabilirsin, bir kitap seni hiç sevilmediğin kadar sevebilir..''
Kitabı okurken düşündüğüm tam da buydu. Cümleyi okurken yüzümde buruk bir gülümseme canlanmasına sebep oldu. Gecenin, küçük bir kızken dizlerim itişlerden sert yemine çarptığında, kalkamam burası çok karanlık dediğimde de, burası dip artık bir çıkış yok dediğimde de, kaybolduğumda da, zihnimdeki o aptal düşünceleri bir türlü susturamadığımda da tuttu elimden. Bu yüzden minnetarım geceninin yol arkadaşlığına. Kendim için yapığım en doğru şey bu kitabı okuma başlamamdı.
Yarayı saran bir merhemden ziyade yaranın nasıl sarılmasını öğretti bana gecenin. Yerle, gök bir olup üstüme de çökse günün sonunda yeni bir yol da yürüyebileceğimi, yeni bir dünya kurabileceğimi öğretti.
Şimdiyse duyguluyum. Yol bitti. Yol arkadaşlığı daimi ama yol bitti... Bu biraz hüzünlü. Aynı zamanda gurur verici, geriye dönüp baktığımda...
İyi ki yazdın, iyi ki yol arkadaşımız oldun gök :)))
11.07.23
01.22
