Önder Alpaslan
@2mug
All we are is dust in the wind.
Reklam
“İnsanlar büyüğe karşı korkunca, güzele karşı gözlerini yumabiliyor, ezgilere ya da gönül çelici sözlere kulaklarını tıkayabiliyorlardı. Ama kokudan kaçamıyorlardı. Çünkü koku, soluğun kardeşiydi. Onunla birlikte insanların içine giriyordu, yaşamak istiyorlarsa karşı duramıyorlardı. Hem de tam orta yerlerine giriyordu koku, doğrudan kalplerine ve orada akla karayı ayırır gibi ayırıyordu ilgiyle, aşağılamayı, iğrentiyle zevki, aşkla nefreti. Kokulara egemen olan, insanın kalbine egemen olurdu.
Kalplerinizi yükseltin,kardeşlerim,yükseğe!daha yükseğe! Bacaklarınızı unutmayın! Bacaklarınızı kaldırın,siz iyi dansçılar ve daha iyisi: Başınızın üstünde durun! Mutlulukta da ağır hayvanlar vardır,doğuştan düz tabanlar vardır. Bunlar başlarının üzerinde durmaya uğraşanlar gibi garip zahmetlere katlanırlar. Şanssızlıktan deli olmaktansa şanstan deli olmak daha iyi, topallayarak yürümektense,beceriksizce dans etmek daha iyidir. Bu yüzden benden şu bilgeliği öğrenin: en kötü şeyin bile iki iyi ters tarafı vardır. En kötü şeyin bile iyi dans bacakları vardır: Bu yüzden kendinize şunu öğretin,ey Yüksek insanlar,doğru bacak üzerinde durmayı öğrenin! Keder şişkinliklerini ve bütün halkın üzüntülerini unutun! Ah halkın ukalaları bana bugün ne kadar üzgün görünüyor! Ama bugün halk tabakasının günü.”
Önder Alpaslan
, bir kitap okudu8/10
Beğendi
·23 saatte okudu
·Okunma: 15 Şubat 2022 22:18
·2022 40. kitabı
