gedê bajêr
@2serhat1
Çağların kirli beyaz fırçasıyla karalanmış bir manzarayız.
Reklam
nabokov, insana özgü zaafların, heyecanların, bizim gerçek dediğimiz bütün o "şey"lerin öylesine dışında, öylesine yüksekte bir yerde duruyor ki bize sunduğu metin dışında bir dünya olmadığını (bu tam da onun istediği şey galiba) düşünüyoruz ister istemez.
roman, amerikalı bir şair olan john shade’nin esrarengiz bir şekilde öldürülmeden önce yazdığı son şiiri üzerine charles kinbote adında bir tuhaf adam tarafından kaleme alınan açıklamalardan kurulmuş. kinbote öyle ilginç bir adam ki kendisi hakkında kesin yargıya varamıyorsunuz: delinin biri de olabilir, takıntılı bir hayran da! soğukkanlı bir katil olduğunu da düşünebiliriz, kendisinin iddia ettiği gibi sürgündeki bir kral olduğunu da...
şiiri kafasına göre yorumluyor ve şaire bu fikri kendisinin ilham ettiğini iddia ediyor. bana kalırsa gerçeğin bu olmadığı çok açık ama zaten bizim "gerçek" dediğimiz şeyin ne olduğu kimin umurunda!
oldukça güzel bir romandır, romanı bitirdiğinizde bir pervert olduğunu düşünmezsiniz esas adamın, anlarsınız onu, sonra benim de kafam hasta dersiniz. ama asıl önemli olan bu roman hakkında, nabakov'un muhteşem dilidir. çok iyi edebiyat bu der, ağzınızda/aklınızda hoş bir tat bırakır. yine yemek istersiniz. bir kadın bile lolita'yı bu kadar sevebilir kitabını okuduğunda, oysaki filmiyle anlayamazsınız belki de, sapık dersiniz değildir oysaki. lola lo la diye eski bir kinks şarkısı duyarsınız ki arakaya döner başınız.
thomas mann'ın ölmeden önce tamamladığı son öyküsüdür. özgün adı die betrogene erzahlung. thomas mann, erken dönem çalışmalarından venedik’te ölüm'ün ana motiflerini, bu defa yaşlanmakta olan bir kadının duygu dünyasına yerleştiriyor. eserlerinde yaşam ile ölümün karmaşık diyalektiğiyle hesaplaşan mann, ölmeden önce tamamladığı bu son öyküsüyle adeta kendi yazınsal döngüsünü de tamamlıyor. kitap, dönemin kadına bakışını yansıtması açısından da çok ilgi çekici diyaloglar içeriyor. (kitap tanıtım özetinden)
