gedê bajêr
@2serhat1
Çağların kirli beyaz fırçasıyla karalanmış bir manzarayız.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
dostoyevski'den bednyye lyudi'nin türkçe çevirisinin ismi.
"öyle ki, yazar, sanki yüreğimi eline almış, tersine çevirmiş, en küçük ayrıntısına dek anlatıyor! üstelik pek yalın! ben bile yazabilirim! niçin yazamayayım ki? ben de böyle şeyler hissettim, buna benzer durumlara düştüm."
makar devuşkin, varvara dobroselova'nın kendisine gönderdiği kitabı okuduktan sonra, böyle yazar ona mektubunda. (ben de aynen böyle söylerim, "insancıklar" hakkında.)
ve bu kitapta çok içtendir, mektuplara yazılmış tüm hitaplar ve tüm kelimeler; "canımın içi" gibi, "ruhum" gibi, "anacığım", "baş tacım", "yavrucuğum", "meleğim", "biricik dostum", "cancağızım", "benim küçük gelinciğim", "insanları mutlu kılmak, doğayı süslemek için yaratılmış bir kuşa benzettim sizi", "size bakarken yüreğim daraldı mutluluktan", "sizin için çektiğim acıyı acıdan saymıyorum", "üşütürsünüz küçük meleğim. yüreğiniz üşür!", "bana yaşama gücü veren biricik meleğim" , "nasıl oluyor da bu yabancı adamdan hem korkuyor hem de onunla gidiyorsunuz?", "kitabımı, gergefimi ve yarım kalan mektubumu size bırakıyorum, yüreğinizle tamamlarsınız onları", "şimdi birbirimize temelli elveda diyelim dostum, en yakınım benim. ah, şu anda sizi kucaklamayı öyle isterdim ki!.. elveda dostum, elveda.." gibi.
Dostoyevski nin o donemindeki hayatindaki gibi beyaz geceler'in hayalci kahramaninin hayatina henuz hicbir kadin girmemis hikayede; ama kente coktan sevdalanmis.
yalnizdir.
kalabalikta tek basinadir belki, ama kenti benimsemis, onunla kaynasmistir.
caddelerini en kucuk ayrintiya varincaya kadar tum kanallarini ezbere bilir. uzun yuruyuslere cikar, kafasinda tasarladigi ama henuz hicbirini yazmadigi romanlari duslerken, bir uyurgezer gibi alanlardan, koprulerden gecer, korkulara yaslanip fontanka kanali'nin durgun suyuna ya da eger mevsim kissa neva'nin kar tutmus, donuk gunesin yansidigi parlak yuzeyine kafasını kaptırır gider.
'onlar beni bilmez' diye dert yanar nastenka'ya 'ama ben onlari tanirim, hem de yakindan tanirim.'
bu sozler genc yazar adayinin agzindan cikmis gibidir, hayalci kahraman kisiliginde dostoyevski gozlem gucunu, duygularini, baskentteki yalnizligini, sevme ve sevilme istegini yansitmistir.
kendini hem asagilik hem ustun gorme egilimininden, ileride tum roman kahramanlari duygusal karmasalariyla nasibini alacaktir.
