Halit bin Velit halife Ebubekir'e haber gönderiyor (kendisi dışarıda, fütuhat adı altında hep talan peşinde): Bulunduğumuz
bölgede bir erkek var; başka erkekler onunla cinsel ilişkide bulunuyorlar, ne yapalım? Ebubekir etrafındakilerle bir toplantı yapıp bununla ilgili bilgi istiyor. Sonuçta, "onu ateşte yakalım" kararı çıkıyor ve gereken yapılıyor. İkinci bir örnek: Homoseksüel diye Halife Abdullah b. Zübeyr'e yedi erkek getiriyorlar. Bunlardan dördü evli, üçü de bekar. Evli olanları cami dışına çıkartıp taşlayarak infaz ediyorlar. Bekarlara da yüz kırbaç ceza uygulanıyor. Ünlü sahabilerden İbni Ömer ve İbni Abbas da orada hazır bulunuyorlar. (496)
Peki, Kur'an'da var mı böyle bir ceza? Hayır!
Ebubekir zamanında böyle bir fetva verildiği için daha sonra gelen ulemadan bir kısmı bu ateşte yakma cezasını kanıt göstererek aynı zihniyeti benimsemişler. Bunu Safedi, Haraiti, Beyhaki gibi İslam iilimleri işlemiştir. Burada, peki kanıt yoksa Ebubekir ve arkadaşları nasıl yakma fetvasını vermişler sorusu gündeme gelebilir. Bunların gerekçesi şu: Madem Lut kavmi tanrıyı dinlemeyip homoseksüelliğe devam ettiği için tanrı ceza olarak onlar üzerine taşlar yağdırmak suretiyle kendilerini imha etmiş
ve üstelik bu Kur'an'da bir ders olarak insanlara anlatılıyor, o halde biz de bu suçu işleyenleri ateşte yakar, yok ederiz ... kıyasından hareketle böyle bir fetva vermişlerdir. (497)
496. İbni Kayyim el-Cevziyye, Revdatü'I Mühibbin, s. 364; Haraiti, Mesaviu'I
Ahlak, s. 206, no: 452.
497. a) Beyhaki, Şabu'I İman, c. 7/282, no: 5005.
b) Haraiti, Mesaviu'I Ahlak ve Mezmumuha, s. 205, no: 45 1 .
c) Abdurrahman el-Cezeri, el-Fıkhu Ale'l Mezahibi'I Arbaa, Hudud başlığı al-
tında, c. 5/122.
d) İbni Hazm, Muhalla, Hudud, c. 1 1/380, mes'ele no: 2299.
e) İbni Kayyim el-Cevziyye, ed-Dau