İktidar acı vermek ve aşağılamaktır. İktidar insan zihninlerini paramparça etmek ve kendi seçtiğin yeni şekillerde onları tekrar birleştirmektir. Ne tür bir dünya yarattığımızı görmeye başladın mı artık? Eski reformcuların hayal ettiği o aptalca hedonist ütopyaların tam tersi. Korku, ihanet ve işkence dünyası, ezme ve ezilme dünyası, kusursuzlaştıkça daha az değil daha çok acımasızlaşan bir dünya.
Sana nasıl bulsam, nasıl bilsem,
Nasıl etsem, nasıl yapsam da
Meydanlarda bağırsam
Sokak başlarında sazımı çalsam
Anlatsam şu kiraz mevsiminin
Para kazanmak mevsimi değil
Sevişme vakti olduğunu…
“Gerçekten ben kitapları, kitap nedir bilmeyenlerden fazla kullanmam diyebilirim. Cimriler nasıl günün birinde kullanacağım diye hiç dokunmazlarsa definelerine, ben de öyle saklarım kitaplarımı. Ruhum onların benim olmasıyla doyar, yetinir. Savaşta, barışta kitapsız yola çıktığım olmaz; yine de hiç kitap açmadığım günler, aylar olur. Biraz sonra, yarın, canım istediği zaman okurum, derim. Zaman yürür gider beni dertlendirmeden; çünkü kitaplarımın dilediğim zaman bana sevinç verecekleri, yaşamama destek olacakları düşüncesi anlatabileceğimden daha büyük bir rahatlık verir bana. İnsan hayatı denen bu yolculukta benim bulduğum en iyi nevale kitaplardır ve ondan yoksun anlayışta insanlara çok acırım.”