Ahmet Ümit'in en sevdiğim romanlarından biri
Ahmet Ümit’in 6–7 kitabını okudum ama aklımda en çok yer eden romanı hep Kavim oldu.
Çünkü bu kitap sadece bir polisiye değil; farklı kültürlerin, inançların ve tarihsel katmanların iç içe geçtiği çok daha geniş bir hikâye anlatıyor.
İstanbul’dan Mardin’e uzanan bu yolculukta, cinayetin izini sürerken aslında Anadolu’nun bin yıllık kültürel hafızasında dolaşıyorsunuz.
Süryani geleneği, kadim ritüeller, dinler arası geçişler… Hepsi romanın atmosferine derinlik katan unsurlar.
Ve tabii ki Komiser Nevzat.
Nevzat’ın insancıl, vicdanlı, bazen kırılgan ama hep adalet duygusuyla hareket eden yapısı, romanı sadece bir “olay çözme” hikâyesi olmaktan çıkarıp çok daha insani bir yere taşıyor.
Kavim, benim için Ahmet Ümit’in en güçlü romanlarından biri.
Hem kültürel çeşitliliği hem de insan ruhunun karanlık ve aydınlık yanlarını aynı anda anlatabilmesiyle, okuduktan sonra uzun süre zihnimde kaldı.
Çok şükür ki sonunda kitabı bitirdim! Öncelikle 280 sayfalık bu kitabı bitirdiğim için kendimi tebrik ediyorum. Çünkü demagoji ile dolu bu kitabı okumak eziyet gibiydi. Şu ana kadar hiçbir kitap hakkında bu kadar sert bir yorum yapmamıştım ama bu çalışma bir istisna olacak gibi görünüyor. Çünkü birisinin görüşlerine katılmamak, onları eleştirmek ayrı bir şey iftiraya varacak çarpıtmalarla demagoji yapmak ayrı bir şey. Söz konusu eser bir de doktora tezi olduğu için bu durumdan daha da rahatsız oldum. Çünkü akademi dediğiniz yer kendi tezinizi akademik bir şekilde savunduğunuz veya eleştireceğiniz bir konuyu, kişiyi vb. delilleri ile beraber hakkaniyetli bir şekilde akademik olarak eleştirdiğiniz bir yerdir. Yazar ise 'bağlamcılar' diye isimlendirdiği bir grubu eleştirirken birçok kişiyi ve fikirlerini aynı kefeye koyup görüşlerine objektif ve geniş bir yer vermeden kendi ön kabulleri ile okuyucuya sunup sonra da acımasızca eleştiriyor. Kitapta bu duruma çok fazla rastlasak da en fazla dikkatimi çeken bir örnek üzerinden anlatmak istiyorum.
67. sayfada yazar diyor ki: ''Nitekim bunun sonucu olarak Cabiri Kur'an'ın sarih beyanlarına rağmen kimi çelişkili rivayetlerden yola çıkarak elimizdeki mushafta bazı ayet ve surelerin bulunmadığını iddia etmekte, hatta Hz. Osman dönemi Kur'an tedvini sırasında bazı yanlışların yapılmış olabileceğini söylemektedir.'' Öncelikle şunu söyleyelim ki söz konusu pasajda Cabiri'den hiçbir alıntı yapmadan kullandığı kaynakların çelişkili olduğunu söylemek akademik bir yaklaşım değildir. Kendi fikrini doğrudan okuyucuya genel geçer bir olgu gibi sunuyor. Bu zaten kitap boyunca çok gördüğümüz bir şey. İkinci olarak bu cümlenin dipnotunda belirtilen kaynak bende var ve daha önce okudum. Merak edip söz konusu sayfayı açıp baktım ve kesinlikle
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Uyuyan Güzeller
Nobel ödüllü Japon yazar Yasunari Kawabata’nın 1961 yılında yayımlanan eseri, ilk seferde oldukça kışkırtıcı ve sıra dışı bir konuya sahip gibi görünse de, özünde insan psikolojisinin en karanlık, ve trajik köşelerine dokunan alegorik bir şaheserdir.
Roman, 67 yaşındaki ana karakter Eguchi San’ın, sadece "erkeklikten kesilmiş", yaşlı ve güvenilir elit beylere hizmet veren gizli bir evi ziyaret etmesiyle başlar. Bu evde yaşlı erkeklere sunulan hizmet; ağır ilaçlarla derin bir uykuya daldırılmış, çıplak ve bakire genç kızların yanında sadece uyuyarak geceyi geçirmektir.
102 sayfa soluksuz okudum.
Şiddetle tavsiyemdir.
Keyifle Okumalar !
Puan vermedi·216 syf.·
2026 371. kitabı
Gördüklerimiz gözlerimizde kalacak, yaptıklarımız her zaman ellerimizde kalacak.
Ama ruhlarımızda ayrılmaz bir şekilde kalacak olan şey, duyduklarımız olacaktır.
Alessandro Baricco
Refik Halid Karay'ın doğa sevgisini gözler önüne seren keyıflı bır yolculuğun sonuna fekdık
Yazarın çeşitli dönemlerde (Abdülaziz, Abdülhamid ve Cumhuriyet) gözlemlediği toplumsal davranışları karşılaştırır. Aynı zamanda dönemin yönetimlerine ve sosyokültürel değişimlerine dair mizahi ve Yazıların bir kısmı İkinci Dünya Savaşı döneminin zorlu şartlarına denk gelir ve buhranlı zamanlarda doğaya sığınmanın iyileştirici gücünü vurgular
Yaprakları seviniz, çiçeği kim olsa sever! S:88
Yazarın çeşitli dönemlerde (Abdülaziz, Abdülhamid ve Cumhuriyet) gözlemlediği toplumsal iğneleyici eleştiriler sunar.
Refik Halid Karay'ın bir kısmı İkinci Dünya Savaşı döneminin zorlu şartlarına denk gelir ve buhranlı zamanlarda doğaya sığınmanın iyileştirici gücünü vurgular. 
Ağaç ve Ahlak
İnsan ve Doğa İlişkisi: Yazar, insanların doğa ile olan ilişkisini ve çevreye verdikleri zararları toplumsal ahlak çerçevesinde eleştirir..
Ağaca aşırı muhabbet beslenen diyarlarda ahlak güzelliği de gelişiyor, şahidiyiz....s:67
Refik Halid Karay'ın doğa sevgisini gözler önüne seren keyıflı bır yolculuğun sonuna fekdık
Yazarın çeşitli dönemlerde (Abdülaziz, Abdülhamid ve Cumhuriyet) gözlemlediği toplumsal davranışları karşılaştırır. Aynı zamanda dönemin yönetimlerine ve sosyokültürel değişimlerine dair mizahi ve Yazıların bir kısmı İkinci Dünya Savaşı döneminin zorlu şartlarına denk gelir ve buhranlı zamanlarda doğaya sığınmanın iyileştirici gücünü vurgular
Yaprakları seviniz, çiçeği kim olsa sever! S:88
Yazarın çeşitli dönemlerde (Abdülaziz, Abdülhamid ve Cumhuriyet) gözlemlediği toplumsal iğneleyici eleştiriler sunar.
Refik Halid Karay'ın bir kısmı İkinci Dünya Savaşı döneminin zorlu şartlarına denk gelir ve buhranlı zamanlarda doğaya sığınmanın iyileştirici gücünü vurgular. Ağaç ve Ahlak
İnsan ve Doğa İlişkisi: Yazar, insanların doğa ile olan ilişkisini ve çevreye verdikleri zararları toplumsal ahlak çerçevesinde eleştirir..
Ağaca aşırı muhabbet beslenen diyarlarda ahlak güzelliği de gelişiyor, şahidiyiz....s:67
Puan vermedi·192 syf.·
2026 370. kitabı
Tespih koptuktan sonra ipte kalan taneleri ne kadar önemi yoksa; yıpranmış bir aşktan geri de kalan duygularında o denli önemi yoktur. Tespih taneleri yeni bir ipe dizilmeli, kalbindeki duygularda yeni bir sayfaya yazılmalıdır. Öyleyse yeni bir sayfa aç ve
yazmaya başla! 
Merthan Demir
Hayatı doğru okumak, manevi mevsim geçişlerinde ruhu hastalıklardan korumak ve imtihan dünyasında ahlaki kurallara göre hareket etme bilinci aşılar.
Sevdiklerimize hak ettikleri değeri zamanında vermek, yalanın güven sarsıcı etkisi, gereksiz "keşke"lere takılmamak, fedakârlık ve vicdan muhasebesi gibi konularda okuyucuya tavsiyeler sunar. 
Kurallar Kitabı
Bazı insanların işleri güçleri çay kaşığı gibi ortalığı karıştırmaktır. Öyleyse çayı şekersiz iç ve onları sap gibi ortada bırak!! S:67
Toplamda 300 adet kuraldan oluşan bu kişisel gelişim kitabında, insan ilişkileri, günlük hayatın zorlukları ve duygusal kararlar ele alır Kurallar Kitabı
Nelere geç kaldığını bir daha düşün! Kalıcı olacağın duygularda, kalbinde kalan insanla dans edebilmen dileğiyle… s:44
Merthan Demir
Hayatı doğru okumak, manevi mevsim geçişlerinde ruhu hastalıklardan korumak ve imtihan dünyasında ahlaki kurallara göre hareket etme bilinci aşılar.
Sevdiklerimize hak ettikleri değeri zamanında vermek, yalanın güven sarsıcı etkisi, gereksiz "keşke"lere takılmamak, fedakârlık ve vicdan muhasebesi gibi konularda okuyucuya tavsiyeler sunar. Kurallar Kitabı
Bazı insanların işleri güçleri çay kaşığı gibi ortalığı karıştırmaktır. Öyleyse çayı şekersiz iç ve onları sap gibi ortada bırak!! S:67
Toplamda 300 adet kuraldan oluşan bu kişisel gelişim kitabında, insan ilişkileri, günlük hayatın zorlukları ve duygusal kararlar ele alır Kurallar Kitabı
Nelere geç kaldığını bir daha düşün! Kalıcı olacağın duygularda, kalbinde kalan insanla dans edebilmen dileğiyle… s:44
Puan vermedi·192 syf.·
2024 16. kitabı
Şermin Yaşar’ın Deli Tarla kitabıyla geldim bugün. Bu kitabı okuyalı aslında uzun zaman olmuştu ama paylaşmak bugün nasipmiş.
Yine harika bir öykü kitabı. İçerisinde 16 farklı öykü var. Ayrıca 2021 yılında 67. Sait Faik Hikâye Armağanı’nı kazanmış bir kitap.
Tüm öyküleri severek okudum. Ama hızlıca hatırlamak gerekirse “Deli Tarla” ve “Adieu Hala” özellikle çok yüreğime dokundu; insanın içini acıtan türden hikâyelerdi. Diğer öyküler ise daha çok komedi ağırlıklıydı. Özellikle “Marş Marş” ve “Cebimdeki Osman” bölümlerine çok güldüm.
Şermin Yaşar ‘ne yazsa okurum’ dediğim yazarlardan ve gerçekten herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum, özellikle öykülerini. Yoğun ve yorgun zamanlarda bile insanı toparlıyor.Eline emeğine sağlık.
