“Ben göğü denize çalmak, çirkini güzele katmak, kederi neşe kılmak istiyorum.”
Can yayınları
İnsan, meyvesini düşürmek için sallanan bir ağaç gibidir: Gözyaşını dökmeden sarsamazsınız insanı.
Size hayatın karanlık olduğu söylendi ve sizde bezginlik içinde bezginler tarafından söylenenleri tekrarlıyorsunuz. Ben de diyorum ki bir dürtü olmadıkça hayat karanlıktır gerçekten ve bilgi olmadıkça tüm dürtüler kördür. İş olmadıkça tüm bilgiler boşunadır ve aşk olmadıkça tüm işler boştur...
Eğer yavru kurt bir insan gibi düşünse hayatı ''obur bir hırs zinciri'' olarak nitelendirecek ve dünyaya da birbirini kovalayan, öldüren sayısız hırsların hakim olduğu; karmakarışık, kör, kuvvete bağlı,düzeni olmayan, merhameti olmayan, plansız ve sonsuz büyük bir kargaşalık gözüyle bakacaktı.
Bir kenarda kendimi yetiştiriyordum; daha vakit var diyordum. Çocukluğun biteceğini bilseydim, her ne pahasına olursa olsun oynardım; ben de hiç olmazsa ihanet ederdim. Beni bu yüzden küçümserlerdi, fakat oyuna da almış olurlardı. Neyse, bu mesele de ayrı olmakla birlikte, bildiğim şuydu ki, şairlerle çocuklardan başka bu meseleyle ilgilenen yoktu.
