Blaise Pascal'ın "Düşünceler" kitabı, aslında Pascal'ın ölümünden sonra bulunan ve yayımlanmak üzere hazırlandığı ancak tamamlayamadığı notlarından ve fragmanlarından oluşan bir eserdir. Bu nedenle tam anlamıyla bitmiş bir kitap formunda değil, daha çok dağınık düşüncelerin bir derlemesidir.
Kitabın temel amacı doğrultusunda Pascal, insanın içinde bulunduğu boşluk, huzursuzluk ve anlam arayışının ancak Hristiyanlıkta karşılığını bulabileceğini savunur. İsa Mesih'in ve Hristiyanlığın sunduğu kurtuluş yolunun insanlığın çaresizliğine tek çözüm olduğunu öne sürer.
Kitap, Pascal'ın 958 tane insana, tabiata, yaradılışa ve teolojiye dair kısa kısa düşüncelerinden ibaret.
Şimdi, benim kitapla ilgili ufak(!) bir eleştirim olacak!
Kitapta yer alan ilk 500 düşünce Pascal'ın hem felsefik hem de doğa ile insanı ele aldığı güzel düşüncelerinden oluşuyor iken, sonra ki 500 düşüncesi sadece Hristiyanlık dini hakkında ki düşünceleri üzerine kurulu. Yani kitabın ilk 500 düşüncesini çevirip öyle yayımlamış olsalardı kitaba puanım 9'du. Ancak ortalardan sonra, tam 250 sayfa boyunca kitap şu cümlelerden ibaret hale geliyor;
"Hristiyanlık en kutsal dindir, diğer dinler safsata."
"İsa kurtarıcımız, diğer peygamberler sapkın."
"Kilise Tanrı'nın evi, diğer kutsal sayılan yerler insan hayalinin ürünü."
"Hz. Muhammed yalancı ve isyancı."
"Tek gercek peygamber var o da İsa."
"Vay Hristiyan olmayanların haline.."
"Hristiyanlık en barışçıl din, diğer dinler savaş ve toprak fethetme üzerine kurulu."
Yani, madem bu kadar barışçıl bir dininiz vardı o zaman neden yüzyıllardır hem Avrupa'da hem de diğer coğrafyalarda birbirinizi yiyorsunuz? Daha kendi dininize sahip çıkamamış Katolik, Ortodoks, Protestan diye bölünüp yüzyıllar boyu birbirinizi katletmiş siniz, tarihsel gerçeklerden bahsetmek gerekirse