Şöyle ki:
Martılardan bir tanesi yalnız yaşıyormuşçasına boşlukta dünyanın en heyecanlı çizgilerini çizdi
Ve bulutlar doldurdu bu kıvrımları yavaştan
Ve benim yarattığım tanrılar ki, geldiler
Bir inip bir çıktılar, çocuklar gibi çığlık çığlığa
Bu metalsi görünümler arasından
Sonra ben belki de gözlerimi yumdum
Her yerimle yalnız oldun ki, düzlük
Etimi ve benim bütün boyutlarımı yemeye başladı ve hayallerimi
Yemeye
Demek oluyor ki bir süre kalsam böyle
-Ne kadar mı, bunun pek bir önemi olduğunu sanmıyorum. Kimseler tanımayacak beni.
Deniz hayvanlarının kurumuş iskeletlerine döneceğim.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Dünya ne ki sevgilim,
Benim sana yaptığım kubbe yanında?
Düşsün, olsun, bırak,
İçinde yıldızlar parlıyor.
Kolaydır inanmak kadar inanmamak da.
İster sal kendini dünyaya, ister kal yanımda.
Her şeyden öte öyle sevdim ki ben seni
Yoluna baş koymak diyoruz biz barbarlar buna..
Bütün özgürlükler, bir dönememek etsin..
Ara ara nüksetmese iyileşirim de
Peşimi bırakmıyor, ne kendisi ne de duygusu.
Bir ayrılık kaç özgürlük eder..
Yazarım yazmasına da,
önce bu öfkenin dinmesi lazım.
Bu uzaklık korkusu,
bu varlık kokusu,
bu ölüm sessizliği.
Ölüler konuşmaz abi,
konuşmayınca ne anlamak gerek bundan..
Gölgeler daha da uzamıştı, bense onu başlangıçtakinden daha da büyük bir istekle kovalıyordum.
