Taner Ataman
@ATAMAN
Ekonomist
Ekonomi-Lisans
18 Şubat
34 okur puanı
Ağustos 2015 tarihinde katıldı
2014 kışının soguk gecelerinde bana kahvemle birlikte eşlik eden en begendigim güzel dostum.Eserle tanışmam tesadüfü oldu her daim gittigimin kitapçımın yeni gelen kitaplar arasında gözüme ilişmesiyle basldı bu dostluk. . . Eserin muhteviyatına gelecek olursak kitap modern fizik,matematik teorilerininin yanısıra kutsal metinleri bilimle buluşturmayı amaçlamış bunu ise aksiyon dolu bir kurguyu yedirerek başarmış.Eser bende bilim aşkının depreşmesini C.Sagan gibi güzel bir insanı tanıma vesile oldu.Eger bilime dair biraz merakınız varsa bu kitap sizin için tüm bilimsel serüvenin bir özet metni olarak doyuracu olacaktır. Kitabı okuyacak okur dostlarıma iyi okumalar.
Reklam
Okuma fırsatına ancak geçen sene erişebildiğim muazzam güzellikte bir eser.Bu eser tamamıyla J. London'ın muazzam hayal gücünün bir ürünü.Eser özellikle yaradılış ve kutsal metinlerin aksine beşeriyetin vuku buluşunu evrimsel bir sürece bağlıyor tabi bu tür temel giriş niteliğindeki eserlere ulaşmak gerçekten güç, bundan ötürü bu eserin okuyucu tarafından genel takdiri toplayacağından eminim...
''Akşam, Marie beni görmeye geldi, kendisiyle evlenmek isteyip istemediğimi sordu.
"Bence bir, ama istersen evleniriz'' dedim. O zaman, kendisini sevip sevmediğimi öğrenmek istedi. Başka zaman da söylediğim gibi, ''bunun bir anlamı yok, ama herhalde sevmiyorumdur.'' diye karşılık verdim. ''Öyleyse niçin benimle evleneceksin?'' diye sordu. Bunun hiç bir önemi olmadığını, isterse evlenebileceğimizi söyledim. Zaten isteyen kendisiydi, ben sadece evet demekle yetiniyordum. O zaman Marie, ''evlilik ciddi bir şeydir'' dedi. Ben de; ''değildir'' diye karşılık verdim. Bir an sustu, bana sessiz sessiz baktı. Sonra yine konuştu. ''Aynı biçimde bağlı olduğun bir başka kadın sana aynı öneride bulunsa kabul eder miydin, onu öğrenmek istiyorum'' dedi. ''Elbette ederdim'' dedim. O zaman, ''ben seni seviyor muyum acaba?'' diye sordu. Ben de ''bu konuda hiç düşünmedim'' diye karşılık verdim. Yine sustuktan sonra, ne kadar tuhaf bir adam olduğumu, beni kesinlikle bunun için sevdiğini, ama belki günün birinde yine aynı nedenlerden ötürü benden nefret de edebileceğini mırıldandı. Bunlara ekleyeceğim bir sözüm olmadığı için susuyordum. Gülümseyerek kolumu tuttu, "Seninle evlenmek istiyorum," dedi. Ben de, "Ne zaman istersen evleniriz," dedim.”
Yabancı, Albert Camus
