Adbesa
@Adbesa
Life Goes On Enough...
Şu anda okuduğu kitap
Ahh El kızı..İcime dokundu hikaye..Nazan’ın naifliği ve fedakarlığı, sert kayalara çarpan dalgalar gibi parçalanıyor. Kitap bana şunu fısıldadı; Bazı kalpler o kadar kirlidir ki, karşısındaki saflık onlara sadece kendi çirkinliklerini hatırlatır ve bu yüzden o saflığı yok etmek isterler...
Bir eve gelin gitmek değil, o evde asla "içeriden" biri olamamak... Kitap, dedikodunun bir insanın hayatını nasıl ilmik ilmik çözdüğünü, iftiranın ise nasıl en keskin bıçaktan daha derin yaralar açtığını iliklerinize kadar hissettiriyor...
Okurken sık sık Neden diye sordum ama bu sorunun cevabı kaderde değil, insanın içindeki o karanlık mülkiyet duygusunda ve yargılama iştahında gizli bence..
El kızını bitirdiğim de elimde sadece bir roman kapağı değil, boğazınızda düğümlenmiş dev bir hıçkırık bıraktı Nazan’ın hikayesi, aslında hepimizin içindeki o anlaşılma isteğinin ne kadar kırılgan olduğunu hatırlatan, vurucu ve sessiz bir çığlık.Çok sevdim,kesinlikle tavsiye
@everestyayinlari
#elkızı #orhankemal #everestyayınları #kitapblogger #kitaptavsiyesi
Gerçek, çoğu zaman katlanılması en zor olan şeydir..Edebiyat
Vee 2026 nın ilk kitabı..Mumlar Sonuna Kadar Yanar
Roman, 41 yıl boyunca birbirini görmemiş iki eski dostun, görkemli ama hüzünlü bir şatoda akşam yemeği için bir araya gelmesini anlatıyor. Ancak bu sadece bir akşam yemeği değil; bir ömrün mahkemesi. Kitabın büyük bir kısmı tek bir diyalog üzerinden ilerlese de, Márai’nin dili o kadar güçlü ki, odadaki mumların eriyişini bile iliklerinizde hissediyorsunuz
Bu kitabı okurken kendimi o tozlu şatonun bir köşesinde, mum ışığında saklanmış bir gözlemci gibi hissettim. Márai bize şu soruyu sorduruyor: Gerçekten birini tanıdığımızı düşündüğümüzde, aslında kimi tanıyoruz? Onu mu, yoksa zihnimizdeki yansımasını mı?
Kitap boyunca o ağır, melankolik ama bir o kadar da asil hava sizi sarıp sarmalıyor. Okurken kalbimde bir ağırlık hissettim; çünkü bu sadece bir dostluk hikayesi değil, bir devrin kapanışı, bir yaşam tarzının ölümü ve insan kalbinin en büyük gizemi olan Gurur un hikayesi.
Eğer aksiyon değil de duyguların mikroskobik incelemesini seviyorsanız, bu kitap sizin için bir hazine. Kelimeler o kadar özenle seçilmiş ki, her cümle bir mum alevi gibi yavaş yavaş yanıyor ve zihninizde kalıcı izler bırakıyor. Gerçek, çoğu zaman katlanılması en zor olan şeydir, diyor Márai..ve biz okurlar, o gerçeğe mumlar sonuna kadar yanana dek eşlik ediyoruz.Beni çok etkiledi,kesinlikle yıla iyi bi kitapla giriş yaptım
Ayrıca tavsiyem okurken arka planda Chopin dinlemeniz