Mümkün mü bu?
Evet mümkün!..
Nasıl?
Unutarak!
Unutarak mi?
Elbette!.. unutmak olmazsa insanoğlu nasıl yaşardı bunca acı ortasında.
Ya HATIRLAMAK!..
Evet o da var. Ömür böyle geçiyor işte;kâh unutup kâh hatırlayarak.
Bizimle alakalı her şeyi, hatta ölüm anımızı dahi bilen ama acımasızca gözlerimize perde çekerek bizi bu türden bilgilerden mahrum bırakan üstün bir kudret var mıdır? Bizi bu şekilde var eden kudret belki de üzerimizde bir deney yapmakta, hayatımızla, kaderimizle oynamaktadır. Elinde birer kukla olan bizlerse kendi mutluluğumuzu kendimizin şekillendiğini düşünerek avunup duruyoruzdur belki.