Afranur Sağlam
@Afranursaglam
Dikkat bu kullanıcı potterhead!!
İyi ve güzel hayallerimizin her zaman gerçekleşmesi dileği ile...
ve her zaman her türlü savaşta iyilerin kazanması duasıyla...
..
hayatın iyi yönlerinden bakmayı dene ;)
Şu anda okuduğu kitap
Bazen bir tebessüm insanı kurtarır!
Peyami Safa, eserlerindeki psikolojik ve sosyolojik analizlerinin yanı sıra felsefi derinliği ve entelektüel birikimiyle insanı kendisine hayran bırakıyor. Bu duyguyu “Dokuzuncu Hariciye Koğuşu”, “Matmazel Noraliya'nın Koltuğu” ve “Yalnızız”da olduğu gibi “
Mahşer”i okurken bir kez daha yaşadım. Kitabı okuyup bitirdiğimde, “Neden bu kadar geç kaldım ve bu eser neden bu kadar az tanınıyor ve az okunmuş?” diye sordum kendi kendime. En sonda söylenmesi gerekeni en başta söylemem gerekirse “Mahşer”, Safa’nın en az bir “Yalnızız”ı kadar okunmalı diye düşünüyorum.
• • •
Safa, “Mahşer”de Kafkas Cephesi’nde savaşmış, ardından gönderildiği Çanakkale’de omzundan yaralanarak İstanbul’a gönderilen Nihad isminde bir muallimin hikâyesini anlatıyor. Ülkesinin ve insanlarının güvenliği için cephede aç ve susuz kalmış, arkadaşlarını toprağa vermiş, ölüm korkusunu tüm hücrelerine kadara hissetmiş bir muallimin hikâyesi bu. İstanbul’a geldiğinde insanlar tarafından şefkatle kucaklanacağını bekleyen Nihad, günlerce kalacak bir yer ve yaşamını sürdürebilecek bir iş arıyor. Bu süreçte yüzüne kapanan kapılar, küçümsenmeler ve hafife alınmalar karşısında öyle hayal kırıklıkları yaşıyor ki, savaştan daha kötü bir ortamın içine düştüğünü çok kısa bir süre içerisinde anlıyor ve “Biz bunlar için mi öldük, bu ülkenin nimetlerinden birkaç kişi faydalansın diye mi aç olarak cephelerde savaştık” demekten kendini alamıyor.
• • •
Safa, bir yandan Nihad’ın yalnızlığı, aşkı ve yaşadıklarının psikolojik analizini yaparken, bir yandan da onun gözünden o dönemin sosyal, siyasi ve kültürel yaşamının fotoğrafını çekiyor. Birinci Dünya Savaşı’nda cephelerde savaşanlarla cephe gerisinde yaşayanların duygu, düşünce ve yaşamları arasındaki uçurumu gözler önüne seriyor. Bir toplumun görünen ve görünmeyen yüzlerininEdebiyat
Peyami Safa, eserlerindeki psikolojik ve sosyolojik analizlerinin yanı sıra felsefi derinliği ve entelektüel birikimiyle insanı kendisine hayran bırakıyor. Bu duyguyu “Dokuzuncu Hariciye Koğuşu”, “Matmazel Noraliya'nın Koltuğu” ve “Yalnızız”da olduğu gibi “Mahşer”i okurken bir kez daha yaşadım. Kitabı okuyup bitirdiğimde, “Neden bu kadar geç kaldım ve bu eser neden bu kadar az tanınıyor ve az okunmuş?” diye sordum kendi kendime. En sonda söylenmesi gerekeni en başta söylemem gerekirse “Mahşer”, Safa’nın en az bir “Yalnızız”ı kadar okunmalı diye düşünüyorum.
• • •
Safa, “Mahşer”de Kafkas Cephesi’nde savaşmış, ardından gönderildiği Çanakkale’de omzundan yaralanarak İstanbul’a gönderilen Nihad isminde bir muallimin hikâyesini anlatıyor. Ülkesinin ve insanlarının güvenliği için cephede aç ve susuz kalmış, arkadaşlarını toprağa vermiş, ölüm korkusunu tüm hücrelerine kadara hissetmiş bir muallimin hikâyesi bu. İstanbul’a geldiğinde insanlar tarafından şefkatle kucaklanacağını bekleyen Nihad, günlerce kalacak bir yer ve yaşamını sürdürebilecek bir iş arıyor. Bu süreçte yüzüne kapanan kapılar, küçümsenmeler ve hafife alınmalar karşısında öyle hayal kırıklıkları yaşıyor ki, savaştan daha kötü bir ortamın içine düştüğünü çok kısa bir süre içerisinde anlıyor ve “Biz bunlar için mi öldük, bu ülkenin nimetlerinden birkaç kişi faydalansın diye mi aç olarak cephelerde savaştık” demekten kendini alamıyor.
• • •
Safa, bir yandan Nihad’ın yalnızlığı, aşkı ve yaşadıklarının psikolojik analizini yaparken, bir yandan da onun gözünden o dönemin sosyal, siyasi ve kültürel yaşamının fotoğrafını çekiyor. Birinci Dünya Savaşı’nda cephelerde savaşanlarla cephe gerisinde yaşayanların duygu, düşünce ve yaşamları arasındaki uçurumu gözler önüne seriyor. Bir toplumun görünen ve görünmeyen yüzlerininAfranur Sağlam
Merhaba matmazel noraliya'nın koltuğu ve mahşer kitabı arasında çok kararsız kaldım sizce hangisini okumalıyım hangisini daha çok tavsiye edersiniz??
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Epey uzuuuuun bir inceleme yazacağım arkadaşlar. Şimdiden sonuna kadar sabrettiğiniz için teşekkür ederim. :)
Öncelikle bu bir tiyatro metni, kitap değil ve 8.kitap gibi sunulsa da bence en fazla bir "fan fiction" dediğimiz hoş bir hayran hikâyesi.Ya da “Pottermore” da yayınlanan ara hikayeler gibiydi.Bu yüzden bir kitaptan farklı ve kısıtlı olduğunu ele alarak okumaya başlamak gerekir.Kitabı sevmedim diyemem Harry Potter benim için her türlü kabulü olan bir dünya.Ama metni Rowling’in yazmamasının getirdiği eksiklikler çok fazlaydı.Bildiğimiz karakterlerin görünüşünde kişilikleri farklı karakterler çıkmıştı sanki ortaya ve karakterleri tam oturtamamışlar gibiydi.Ama o kadar zaman geçip eski bir dosta kavuşmak gibiydi, yüzümde bir tebessüm ile okudum. Zaten bir nevi "Ölüm Yadigarları" 'na muhtelif sonlar yazılıp bir hikayede toplanmış denilebilir.
Özellikle çok farklı bir Draco vardı, o zalim,kötü Draco gitmiş yerine daha insancıl, empati kuran hatta neredeyse Harry ile kanka bir Draco gelmiş!! Şöyle genel olarak hikayeyi toparlayarak yorumlaya yorumlaya gitmek istedim.
------------------------------------------------AĞIR SPOILER ----------------------------------------------
------------------------------------------------SPOILER --------------------------------------------------
------------------------------------------------SPOILER --------------------------------------------------
Hikaye Ölüm Yadigarları'ndan 19 sene sonra King's Cross istasyonunda başlıyor. Harry'nin oğlu Albus'un Hogwarts'taki ilk yılı. Albus Hogwarts Express’inde Malfoy’un oğlu Scorpius ile arkadaş olur. Scorpius’un Voldemort’un çocuğu olduğuna dair bir söylenti var. Malfoyların zaman yolculuğu yaparak Draco’nun karısını Voldermort’tan hamile bıraktığı söyleniyor. (!)
Hermoine ve Ron’un
Harry Potter and the Cursed Child - Parts One and TwoJ. K. Rowling · Little, Brown Book Group · 201612bin okunma
Afranur Sağlam isimli okura yanıt verildi
Afranur Sağlam
Peki teşekkür ederim
Epey uzuuuuun bir inceleme yazacağım arkadaşlar. Şimdiden sonuna kadar sabrettiğiniz için teşekkür ederim. :)
Öncelikle bu bir tiyatro metni, kitap değil ve 8.kitap gibi sunulsa da bence en fazla bir "fan fiction" dediğimiz hoş bir hayran hikâyesi.Ya da “Pottermore” da yayınlanan ara hikayeler gibiydi.Bu yüzden bir kitaptan farklı ve kısıtlı olduğunu ele alarak okumaya başlamak gerekir.Kitabı sevmedim diyemem Harry Potter benim için her türlü kabulü olan bir dünya.Ama metni Rowling’in yazmamasının getirdiği eksiklikler çok fazlaydı.Bildiğimiz karakterlerin görünüşünde kişilikleri farklı karakterler çıkmıştı sanki ortaya ve karakterleri tam oturtamamışlar gibiydi.Ama o kadar zaman geçip eski bir dosta kavuşmak gibiydi, yüzümde bir tebessüm ile okudum. Zaten bir nevi "Ölüm Yadigarları" 'na muhtelif sonlar yazılıp bir hikayede toplanmış denilebilir.
Özellikle çok farklı bir Draco vardı, o zalim,kötü Draco gitmiş yerine daha insancıl, empati kuran hatta neredeyse Harry ile kanka bir Draco gelmiş!! Şöyle genel olarak hikayeyi toparlayarak yorumlaya yorumlaya gitmek istedim.
------------------------------------------------AĞIR SPOILER ----------------------------------------------
------------------------------------------------SPOILER --------------------------------------------------
------------------------------------------------SPOILER --------------------------------------------------
Hikaye Ölüm Yadigarları'ndan 19 sene sonra King's Cross istasyonunda başlıyor. Harry'nin oğlu Albus'un Hogwarts'taki ilk yılı. Albus Hogwarts Express’inde Malfoy’un oğlu Scorpius ile arkadaş olur. Scorpius’un Voldemort’un çocuğu olduğuna dair bir söylenti var. Malfoyların zaman yolculuğu yaparak Draco’nun karısını Voldermort’tan hamile bıraktığı söyleniyor. (!)
Hermoine ve Ron’un
Harry Potter and the Cursed Child - Parts One and TwoJ. K. Rowling · Little, Brown Book Group · 201612bin okunma
Afranur Sağlam
Merhaba öncelikle incelemenizi çok beğendim çok iyi bir şekilde özet yapmışsınız acaba bu kitapta Luna Lovegood hakkında hiçbir şey yok mu? Yani onun hikayesi biraz yarım kaldı en sonun da Lunaya ne oldu mesela kafamda soru işaretleri var ona göre bu kitabı almayı düşünüyorum da
HOGWARTS EXPRESİ İÇİN SON ÇAĞRI!!!
- Hızlı hızlı yürüyün, çabuk olun yoksa peron dokuz üç çeyreği kaçıracaksınız. ''Bu peron çok işlektir -ancak üstlerinde şık takım elbiselerle günlerine başlayan insanlar yerine burada pek sevgili evlatlarını uğurlama derdince, cüppeli büyücüler ve cadılar vardır.''
- Koştunuz ve yetiştiniz. Tebrikler. Artık Hogwarts Expresi'ndesiniz.. Yemek arabası cadısı size ''Arabadan istediğiniz bir şey var mı, canlarım? Balkabağı Poğaçası? Çikolatalı Kurbağa? Kazan Pastası?'' dediğinde tercihiniz ne olurdu? Benimki kesinlikle Balkabağı Poğaçası olur(Çikolatalı Kurbağaya da hayır demem aslında). Bu yolculuğa hangi ailenin oğlu/kızı olarak katılmak isterdiniz? Kendinize mutlaka bir isim verin ve karakter seçerek devam ediyoruz...
Harry & Ginny Potter''
Ron & Hermione Weasley''
Draco & Astoria Malfoy''
- Seçiminizi yaptınız mı? Peki yolculukta size kimlerin eşlik etmesini isterdiniz? Tabii ki onlar da diğer ailelerin çocuklarından birisi olacak. Kimler iyilerin tarafında olmak ister? Kimse ölüm yiyen soyundan olmak istemez herhalde. Ama burada bir ironi var. Kanınız değil karakteriniz sizin kim olduğunuzu ortaya çıkaran şeydir.
- Şimdi binadayız veeeee seçmen şapka hangi binaya geçeceğimize karar verecek. Bakalım seçmen şapkayı etkileyebilecek misiniz? Yoksa gönlünüzdeki yere doğrudan seçilecek misiniz?
Gryffindor
Hufflepuff
Ravenclaw
Slytherin
- Burda da takımınızı kendiniz seçin hadi sonrasında ise maceraya hazır olun...
- Hogwarts binasına 19 yıl sonra geldiğimde çok heyecanlandım. Tekrar aynı sahneleri hatırlamak ve içinde bulunmak beni duygulandırdı aynı zamanda, ama bu sefer başımızı belaya sokmak üzereyiz...
- Elimde bir zaman döndürücü var. Bir düşünün!! Bununla neler neler yapabiliriz? Geçmişe gidip sevdiğimiz birinin ölmesini
Afranur Sağlam
Kitapta Luna'dan bahsediyor mu?
Potterhead1000Kitap
~Harry Potter serisinin 5. kitabı Zümrüdüanka Yoldaşlığı~
Seride en sevdiğim 2. Kitaptır kendisi. (Ben aslında bu kitabı daha önce okudum ama şimdi inceleme ekliyorum.)
Okuduğum en kalın kitaplardan biriydi.
975 sayfa olmasına rağmen iki günde bitirdim. Ve eğer 4. kitaba kadar okuyup bu kitabı da okuyunca gerçekten 'potterhead' olmayı isteyebilirsiniz.
Sakın sayfa sayısına bakıp korkmayın.
Su gibi akıp giden bir kitaptı, gerçekten de sayfa sayısı mutlu ediyor hiç bitmesin dedirtiyor. Sayfayı her çevirdiğinizde acaba sonra ne olacak diyorsunuz.
Ve keşke daha da uzun olsaydı :)
-SPOİLER VAR!-
Öncelikle bu kitapta kargaşa üstüne kargaşa çıkıyor. Harry daha okuluna gitmeden olaylar başlıyor.
Yaz tatilinde Harry ve Dudley'e ruh emiciler saldırıyor. Ve Harry de patronus büyüsü yapıyor. Daha reşit değil ve bu yüzden büyü yapması yasaktır. Ama eger patronus büyüsü yapmasaydı Dudley az daha öpulecekti. Patronus yapıyor ve ruh emiciler gidiyor.
Ama Harry'e kuralları ihlal ettiğinden Hogwarts'tan atıldığına dair mektup geliyor. Ve Sihir Bakanlığı, Harry’i bir duruşmaya çağırır ve belki de Harry Hogwarts’dan atılacaktır.
Sonra bir gece seherbazlardan bazıları gelip Harry’i vaftiz babasının evi olan ve aynı zamanda Zümrüdüanka Yoldaşlıgının karargahı olan bir eve götürürler. Zümrüdüanka Yoldaşlığı Voldemorta karşı kurulan ve başında Dumbledore olan bir gruptur.
Neyse buraları uzatmayacagim. Harry duruşmada Dumbledore sayesinde kurtuluyor.
Aslında bu kitapta Voldemort'un geri dönüşüyle ilgileniyoruz. Sihir Bakanlığı bu geri dönüşü kabul etmek istemiyorlar.
Ve Umbridge Hogwarts'a geliyor. Umbridge KSKS öğretmeni oluyor. Ve öğrencilere ders öğretmiyor. Öğrenciler ve Hermione de bu durumu sevmiyor. Ve Harry, Ron ve Hermione'nin yardımlarımla bir grup kuruyor ve ders
Esra isimli okura yanıt verildi
Afranur Sağlam
Çok güzel yazmışsınız gerçekten elinize emeğinize sağlık