Cahil şehir, halkı mutluluğu bilmeyen, onu hatırına bile getirmeyen şehirdir. Onlar mutluluk konusunda aydınlatılsalar bile, onu ne anlayacak, ne de inanacaklardır. Onların bildiği tek iyi şey, görünüşte iyi oldukları zannedilen bazı şeylerdir ki, bunlar beden sağlığı, zenginlik, şehevi zevkler, insanın kendi arzularının peşinden koşma serbestliği, saygı ve itibar görme gibi hayatta gaye oldukları düşünülen şeylerdir.
1. Bilgelik yaşayabileceği bir yer bulamadı ve ona göklerde bir yer verildi.
2. İnsanoğulları arasında yaşamaya geldi ama bir yer bulamadı. Eski yerine dönüp melekler arasındaki koltuğuna oturdu. Adaletsizlik ileri çıktı. Aramadığı şeyler buldu ve onlarla birlikte kaldı, çöldeki yağmur ve susuz bir arazideki çiğ gibi.