Zülfü Livaneli kaleminden yine sürekliyici ve bir çok bilgi barındıran bir baş yapıt. Okurken düşündüren, hissettiren, yerine koyduran, sizi okuduklarınıza taşıyan bir eser.
İnsan her şeyini kaybettiğinde, elinde kalan en son şey için umutsuzca savaşır. Ve benim elimde kalan son şeyse onun bana bıraktığı mirastı.
Kaybetmek bir son değil, aslında hayatın dengesidir.
Umarım bir gün karşıma Zeze gibi bir çocuk çıkar, Hayatım boyunca mücadele ettiğim yeni şeyler öğrenme ve ne olursa olsun en iyiyi yapma mücadelemde bana yandaş olur.
Hayatı deşifre etmek bu olsa gerek. Her satırda ayrı bir mesaj ve duygu var, Sahilde kumu kazdıkça çıkan su gibi, hayatıda kazdıkça alttan gelen duygular, pişmanlıklar, alınan yeni kararlar gibi. Bir kitaptan daha da fazlası var, resmen bir terapi bir seans gibi. Hem geçmişten izler bulup hemde geleceğe dair karar almanızı sağlayacak bir kitap. Çok Beğendim
Emeğinize yüreğinize sağlık Gülseren Budayıcıoğlu
Kesinlikle akıcı ve keyifli bir kitap, bende bıraktığı en büyük etki insan bir şeylerden soyutlanınca sahip olduğu en ufak bir şeye nasılda sahip çıkabiliyor ve onunla mutlu olabiliyor. Doktor B nin kitaba sahip çıkıp bağlandığı gibi.
Umarım biz insanlarda muhtaç kalmadan sahibi olduğumuz her şeye böyle sahip çıkmayı bir gün öğrenebiliriz.
Teşekkürler Stefan Zweig