Alper Turgay
@AlperTC
Aylak Adam
Lisans
Balıkesir - İstanbul
Ayvalık, 8 Haziran 1986
2285 okur puanıKasım 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bazen Edebiyat Bile Masum Değildir.
Sarı Yüz , genç ve başarısız bir yazar olan Juniper’ın, ansızın ölen başarılı yazar arkadaşının elyazmasını sahiplenip kendi eseriymiş gibi yayımlatmasıyla başlar. Ancak bu “başarı” süreci yalnızca bir yükseliş hikâyesi değildir; roman ilerledikçe yayıncılık dünyasının karanlık yüzü, sosyal medyanın linç kültürü ve bir yazarın kimliğinin nasıl inşa edilip aynı hızla yıkılabildiği gözler önüne serilir. Kitap, Juniper üzerinden ün, hırs, etik ve görünür olma arzusu arasındaki sarsıcı ilişkiyi anlatırken; gerçeğin nasıl çarpıtılabildiğini ve bir hikâyenin nasıl başka bir hikâyeye dönüşebildiğini de merkeze alır.
Raskolnikov — 
Suç ve Ceza ’nın vicdan azabıyla paramparça olan kahramanı. 
Fyodor Dostoyevski bir adamın suçu işledikten sonra değil; suçu düşünmeye başladığı anda nasıl çözüldüğünü gösterir.
Sarı Yüz’te karşımıza çıkan “kadın ve fikir çalan” tip sanki başka bir evrende dolaşan bir Raskolnikov gibidir. O öldürmez; “alır.” Hayat değil, kimlik çalar. Ama mekanizma tanıdık: içten içe kendini haklı çıkarma, “ben aslında bunu hak ediyorum” diyerek vicdanı susturma, sonra da o sustuğu yerden daha yüksek bağırmaya başlaması…
Raskolnikov baltayla sınırı aşar; Jun kalemle. Birinde cinayet vardır, ötekinde gasbın rafine hâli. Ama ikisinin ortak noktası şudur: insanın kendine kurduğu mahkeme. Kaçamazsın. Delil bazen bir kan damlası değil; bazen senden çalınmış bir cümledir.
R. F. Kuang burada çok zekice bir hamle yapar: Klasik edebiyattaki “suç ve kefaret” meselesini çağımıza uyarlayıp bize şunu gösterir: Artık suç sokakta değil, metinde işleniyor. Ceza da hapishane değil; ifşa, güvensizlik ve içten içe çürüme.
Bu kitabı sarsıcı kılan şey tek bir olay değil; daha çok insanın içine yerleştirdiği huzursuzluktur. İlk sayfalardan itibaren hissedilir: burada anlatılan sadece bir hikâye
Sarı Yüz , genç ve başarısız bir yazar olan Juniper’ın, ansızın ölen başarılı yazar arkadaşının elyazmasını sahiplenip kendi eseriymiş gibi yayımlatmasıyla başlar. Ancak bu “başarı” süreci yalnızca bir yükseliş hikâyesi değildir; roman ilerledikçe yayıncılık dünyasının karanlık yüzü, sosyal medyanın linç kültürü ve bir yazarın kimliğinin nasıl inşa edilip aynı hızla yıkılabildiği gözler önüne serilir. Kitap, Juniper üzerinden ün, hırs, etik ve görünür olma arzusu arasındaki sarsıcı ilişkiyi anlatırken; gerçeğin nasıl çarpıtılabildiğini ve bir hikâyenin nasıl başka bir hikâyeye dönüşebildiğini de merkeze alır.
Raskolnikov — Suç ve Ceza ’nın vicdan azabıyla paramparça olan kahramanı. Fyodor Dostoyevski bir adamın suçu işledikten sonra değil; suçu düşünmeye başladığı anda nasıl çözüldüğünü gösterir.
Sarı Yüz’te karşımıza çıkan “kadın ve fikir çalan” tip sanki başka bir evrende dolaşan bir Raskolnikov gibidir. O öldürmez; “alır.” Hayat değil, kimlik çalar. Ama mekanizma tanıdık: içten içe kendini haklı çıkarma, “ben aslında bunu hak ediyorum” diyerek vicdanı susturma, sonra da o sustuğu yerden daha yüksek bağırmaya başlaması…
Raskolnikov baltayla sınırı aşar; Jun kalemle. Birinde cinayet vardır, ötekinde gasbın rafine hâli. Ama ikisinin ortak noktası şudur: insanın kendine kurduğu mahkeme. Kaçamazsın. Delil bazen bir kan damlası değil; bazen senden çalınmış bir cümledir.
R. F. Kuang burada çok zekice bir hamle yapar: Klasik edebiyattaki “suç ve kefaret” meselesini çağımıza uyarlayıp bize şunu gösterir: Artık suç sokakta değil, metinde işleniyor. Ceza da hapishane değil; ifşa, güvensizlik ve içten içe çürüme.
Bu kitabı sarsıcı kılan şey tek bir olay değil; daha çok insanın içine yerleştirdiği huzursuzluktur. İlk sayfalardan itibaren hissedilir: burada anlatılan sadece bir hikâyeBiz yazarlar ölümsüzlüğün ötesinde ne isteyebiliriz ki? Hayaletlerin de tek derdi hatırlanmak değil mi?
… yazmak bana yaşamak için sebep verdi. Her ne kadar beni mutsuzluktan süründürsem de yaşadığım müddetçe bu sihre tutunacağım.