Oblomov inceleme
Uzun zamandan sonra inceleme tadında karakter tasvirine çalışacağım kitap. Eğlenceli okumalar.
İlya İlyiç Oblomov: Kitabımızın ismini aldığı Oblomovluk'un üstadı, bir çok yerde gereksiz adam olarak nitelendirilen fakat bana göre hayatının felsefesini keşfetmiş ve bu felsefe uğruna yaşayıp kendini gerçekleştirmiş şahıs. Biraz tanıyacak olursak her şeyin sakince yaşanıp, sakince karşılandığı el elde baş başta yaşanan zahmet çekmektense olanı en güzel şekilde nasıl yerim felsefesi ile yoğrulan Oblomovka'nın tek varisi. Annesi tarafından sürekli üzerine düşülen, ninesinin masalları ile büyüyen kalbinde kötülük barındırmamakla beraber hayattan bir beklentisi de olmayan, eli sıcak sudan soğuk suya değmemiş, çorapları dahi uşağı tarafından giydirilen küçük ya da büyüyememiş prens. Rusya'nın bir çiftlik sahibinin oğlu olarak doğan ve maddi imkan olarak zaten çalışmasına gerek olmayan kahramanımız hayatını çalışmamaya adamış kitapta Oblomov'un zihninden geçen düşünce bunca iş ne zaman bitecek bunca kaygı ne için, bu memuriyette yükselmeler, maddi kazançlar nereye varacak ben bunların arasında ne zaman yaşayacağım şeklinde geçen düşünce tarzı ile Oblomovluk'un en iyi temsilcisi. Oblomovluk demişken bu sadece İlya İlyiç'e ait bir özellik değil yaşadığı çiftlikteki herkesin kodlarına işlemiş falan çiftliğin biricik oğlu olarak buna yaşama şansına sahip olan kişi İlya. Zaman zaman onu ittirecek bir güç olduğunda harekete geçen fakat bu hareketlerinde dahi Oblomovka'da bir şey yapmadan yaşamayı hayal eden kişi. Sakin bir hayat yaşayıp, etliye sütlüye karışmadan ölmek isteyen büyük ihtirasları ve hedefleri olmayan, başka kimseye karşı kötülük düşünmeyen ve kitapta kendime en yakın hissettiğim karakter. Olay örgüsü ile ilgili spoiler vermekten kaçındığım için
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sevgi depolarımızı dolduralım...Eğitim
Puan vermedi·256 syf.··
Beğendi
·2020 12. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 03 Mayıs 2020 16:02
Merhaba 1000k ahalisi bugün her birimiz için ama özellikle de ebeveynler için okunmasında oldukça fayda olan bu kitabı tanıtmak istedim.
Çocuklar için beş sevgi dili Amerikan kültüründen esinlenmiş bir eser olmasına rağmen tüm dünya ebeveynlerine model oluşturabilecek bilgiler içeren verimli bir kitap. Her ebeveynin ve dahi eğitimcinin, öğretmenin, doktorların (özellikle çocuk hastalıkları, çocuk psikiatri ve psikiatri bölümlerinin) okumasının şart olduğunu düşündüğüm bir eser.
Kitap oldukça sade bir dille yazılmış. Asıl temel eser olarak 5 sevgi dili kitabı basıldıktan sonra bunun çocuklar için de bir versiyonun yazılması ihtiyacı duyulmuş ve bu konuda çokça talep almış. İlişki danışmanı olan ve radyo programları yapan Gary asıl serinin sahibi. Kitap çocuklarla alakalı olduğu için psikiatri alanında çalışan, çocuk ve ergenlerin ihtiyaçlarına odaklanan bir doktor olan Ross'tan da yardım almış. Ve ortaya herkesin faydalanabileceği bir eser çıkmış.
Kitap birazdan kısaca değineceğim beş sevgi dilinin açıklaması, örnekleri ve çocuklarda nasıl tezahür ettiği ile alakalı bölümlerle başlıyor ve çocuğunuzda bu sevgi dillerinden hangisinin baskın olduğunu keşfetmeniz noktasında bir bölümle devam ediyor. Ayrıca bu sevgi dillerinin dsiplin, öğrenme ve öfke kontrolü ile alakalı kısımlarından bahsediyor. Amerika'da çok yüksek oranlar teşkil eden tek ebeveynli ailelerde bu sevgi dillerini konuşma ile alakalı bir bölümden sonra evlilikte bu sevgi dillerinin nasıl uygulanabileceği ile son buluyor. Bir de hâlâ yapılabilecek şeylerin uyguladığı bir bölüm var Sonsöz olarak.
Beş sevgi diline kısaca değinecek olursak:
Fiziksel temas, olumlama sözleri, kaliteli zaman, hediyeler ve hizmet eylemleri olarak sıralanmış. Kitapta bu sevgi dillerinden her birinin kullanılmasını çocuğunuzun
Tutunamayanlar
Tutunamayanlar
Oğuz Atay-İletişim yayınları
Kitap hakkında bir inceleme yazmaktan ziyade kitapta geçen karakterler hakkında bir inceleme yazmış sayılırım. Ben spoiler olduğunu düşünmüyorum ama kimi insanlar kitabı okumadan incelemeyi okuduğunda spoiler olduğunu düşünebilirler. Okuyup okumamak sizin elinizde.
Bir kaç alıntı ile başlayalım
#64603717
#64748246
#64504154
#63649551
Turgut Özben: Kitabımızın baş karakteri, kitabı okurken onun zihninden geçen şeyleri okuyoruz aslında. Düşündüklerini okuyoruz, bir şey okuduğu zaman onları okuyoruz, bir şey yazacağı zaman ona eşlik ediyoruz. Mühendis, evli, 2 çocuk babası. Tuttuğunu koparan, hırslı sayılabilecek bir adam. Stabil bir yaşam tarzıyla devam ederken üniversiteden yakın arkadaşı Selim Işık'ın bir silahla kafasına sıkarak intihar ettiği haberini alır.
İntihar: Bir başlık açmak gerekirse gerçekten travmatiza edici, insanı hayattan soğutucu bir olay. Dünyaya bakış açısında sağlam değişikler meydana getirebilen bunun hayata ve inanç sistemine bile etki ettiğini görebildiğimiz bir fenomen. Özellikle yakınlarından biri ise, genç ise, beklenmedik bir anda ise, son zamanlarda o kişiyle olan iletişim sağlıklı değil ise travmatik etkisi çok daha yüksek olan bir durum.
Selim Işık'ın intihar haberinden sonra zihninde sürekli bu düşünce dönen Turgut, ağır bi pişmanlık haline girer. Öldüğünü haber almıştır ama kabullenememiştir bir türlü. Selim'in ölmemesi için bir şeyler yapmaya karar verir ve Selimden geriye kalan hatıraları, arkadaşları, yazıları toparlamaya çalışır. Önce Selim'in evine gider taziye için. Bir süre Selim'in annesiyle konuşur ve Selim'in odasını arıştırmaya başlar. Bazı notlardan bazı isimlere
The Kont of Monte Cristo
Merhaba 1000K ahalisi. İnceleme yazma noktasında kendimi çok başarılı hissetmesem de 1500 sayfalık bir kitabı okuduktan, kitap bana bir arkadaş olduktan sonra şansımı denemek isterim.
Roman okumayı bir dönem gereksiz gören bir insan olduğumu üzüntü ve pişmanlıkla itiraf ediyorum. Bir dönem çokça roman okuyup sonradan çok fazla kitap var bunları okurken seçici olmak gerekir diye düşünmüştüm. Bu düşünceme hâlâ katılıyorum fakat bu düşünce akabinde roman, hikaye tarzı kitapların bir şey katmayacağı sadece estetik haz duygusu kazandıracağı, asıl kazanımın ise kaynak kitap okumaktan geçtiğini düşündüm.
Lakin roman okumanın, hele de klasikleşmiş bir romanı hakikaten bu işin üstadı bir yazardan okunduğunda size neler katabileceğini tahmin dahi edemezsiniz. Örneğin o dönemin tarihi olaylarını, o dönemin içinde yaşayan insanlardan öğrenebiliyorsunuz. Hatta bunu yazar karşıt görüşlerden size sunuyor ki değerlendirmesini kendiniz yapabilesiniz. Bunun dışında başarılı yazarlar derinlikli kişi tasvirleri ile hayatınıza yeni karakterleri bazen dost bazen düşman bazen de herhangi bir kişi olarak size sunuyor. Bir üçüncüsü ise okuduğunuz temel kaynaklardaki bilgileri ya da tecrübe ettiğiniz şeyleri sancısını çekerek ulaştığınız düşünceleri başkalarına ne şekilde ifade edebileceğinizi öğretiyor. Alexander Dumas da bu usta yazarlar arasında yer alıyor benim düşünceme göre. Zaten Monte Kristo Kontu'nu okuyan herkes bana hak verecektir diye düşünüyorum.
Kitabın kurgusu hakkında bilgi vermek gerekirse 3 bölüme ayrılabilir.
İlk bölüm kahramanımız Edmond'un hapse düşmesi ve hapiste yaşadığı şeyleri, ikinci bölüm hapisten çıktıktan sonra intikamı için kurguladığı oyunları ve son bölüm aldığı intikamı anlatıyor diyebiliriz. Ben kendi adıma 2. bölümde biraz sıkıldım açıkçası. Tamamen son
Osmancık mı, Osman Bey mi
Puan vermedi·376 syf.··
Beğendi
·2019 2. kitabı
·59 günde okudu
·Okunma: 22 Şubat 2019 23:55
Selamun aleykum...
Kitaba okumaya karar verişim kıymetli düşünür Yusuf Kaplan'ın Tarık Buğra hakkında yazdığı yazı ile oldu.
yenisafak.com/yazarlar/yusufk...
Hoca bu yazıda Tarık Buğra'nın 100. doğum yılında dahi yeterince hatırlanmayışından, toplumumuzda yeterince bilinmeyişinden ve gerekli saygıyı bulamadığından bahsetmiş. Ve demiş ki Tarık Buğra başka hiç bir eser yazmamış dahi olsa Osmancık ve Küçük Ağa eserleriyle edebiyatımıza yeni bir desen, farklı bir anlatım tarzı ve güzellik katmıştır. Ben de bu yazıyı okuduktan sonra karar verdim en azından Osmancık ve Küçük Ağa kitabını okumaya ilk girdiğim kitapçıdan Osmancık kitabını aldım ve kütüphaneme tabi okuma listeme ekledim.
Şunu söylemek isterim ki kitabı okumakta geç kalmışım. Bana kalırsa kitap lise çağında özellikle Osmanlı'nın kuruluş yükseliş devrinin işlendiği döneme paralel edebiyat derslerinde ödev olarak okutulmalı. Bu hem milli manevi değerleri pekiştirmek için hem de o dönemin atmosferini gençlerimize yansıtmak için güzel olacaktır.
Kitaba gelecek olursak çok akıcı bir dille Osmanlı Devletinin kuruluşunu aynı zamanda da Osmancık'ın, Osman Bey oluşunu, sonra Osman Bey Gazi, sonra Osman Gazi Han oluşunu anlatıyor. Aslında bu üç karakteri de aynı anda yaşadığını fark ettiriyor.
Bu süreçte tabi Şeyh Ede Balı'dan çok söz ediyor. Ve bu gelişmenin yol göstericisinin Şeyh Ede Balı olduğunu tabi burada Osman Bey'in de ihlası ve tefekkürünün de önemini anlatıyor.
Kitaptaki güzel ve benim hoşuma giden şeylerden biri de aynı cümlelerle kitapta yaşanan ve yaşanılacak olana sürekli bir atıfta bulunulması. Mesela Şeyh Ede Balı ile olan Sivrikaya'da geçen bir konuşmayı tekrar tekrar kitap içinde görebiliyorsunuz. Tabi bu