Eralp sargın
@Anatomistik
Sosyal düzeni, simbiyotik ilişkiler ölçeğinde, 'parazitizm' den 'mutualizm'e evirmeden olgunlaşmış ve 'Biz' olmuş sayıl(a)mayız. (er@)
13 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Bölüşürsek tok oluruz, bölünürsek yok oluruz” Yunus EmreYaşam
Eski Ortadoğu'da, yerel aşiret reislerine 'hima' (Arapça'da korunan yer) denen bazı toprakları ayırma geleneği vardı. Hartford ilahiyat Fakültesi'nde İslami araştırmalar ve Hıristiyan - Müslüman ilişkileri okuyan Tom Verde'ye göre Muhammed, ''hima' yı dışa kapalı özel bir arazi olmaktan çıkarıp, cemaatin tüm üyelerinin Allah'ın doğal dünyasının kahyaları (halife) olarak görevleri uyarınca paylaşıp yararlanabilecekleri bir kamu varlığına dönüştürdü." Muhammed 7. yüzyılda bugünkü kutsal Medine şehrinin bulunduğu El-Medine bölgesini" kutsal bölge ilan etti; ağaçları kesilmeyecek, hayvanları avlanmayacaktı." Bu himalardan çoğu, geleneklerin toprak mülkiyeti konusundaki modern inançlara yenik düştüğü 20. yüzyıla kadar varlıklarını sürdürebilmişti.
Sözlükte "korumak, menetmek, yasaklamak" anlamında masdar olan himâ (himâye, hamy) genellikle ism-i mef'ûl (mahmî) mânasında kullanılır ki "himaye altında olan, korunmuş nesne, koru" demektir. Bu anlamda mubâh kavramının zıddını ifade eder
Reklam
Kapıları çalan benim, kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem, göze görünmez ölüler...
Nazım Hikmet'in Hiroşima'da ölen kıza yazdığı şiirden alıntı olduğunu yazsaydınız keşke.
Ayn Rand, bir yazar ve filozof olarak çok iyi. "Ben" romanını da çok beğendim. Ancak Ayn Rand'ın kitaplarını beğenebilmeniz için, kendi fikirlerinizle karşılaştırmadan ve yargılamadan okumayı başarabilmeniz gerekiyor. Çünkü kendisi, Sovyet devriminden sonra Rusya'dan kaçarak Amerika'ya yerleşmiş, tam bir kapitalizm hayranı. Yaşıyor olsaydı, düşünceleri ile davranışlarının uyuşup uyuşmadığını karşılaştırma şansımız olacaktı ama ne yazık ki artık mümkün değil.
Ne yazık ki yorumunuza katılmıyorum. Bunu somutlaştırmak için sizi Rand'la soydaş olan ve Amerika'ya giden Kızıl Emma'yla kıyaslamanızı öneririm. Kitabının etkileyici olmasına sözüm yok. Haddim de değil. Diğer yandan bu, yazarın bireysel tarzının, düşünce ve duruşunun baştan sona dokunulmaz olduğu anlamına gelmiyor. Zaten yazar totaliterizme bireyci tavrıyla tepki koyuyor. Bu sadece sovyetik polüt büro olarak anlaşılmamalı. Gündüz vassaf totalitarizmin bizim birey olarak başkaları üzerindeki baskımız olduğunu da söyler... Söz konusu ben distopyasıysa Rand'la soydaş olan ilk distopyalardan birini, Zamyatin'in Biz'ini de okumanızı öneririm. Adil olarak tasımlayabilmek açısından berikini, bizimki'ni öteki üzerinden değerlendirmeli. Üstelik zamyatin'in Stalin'e mektupları da dilimize çevrildi. Kolaya kaçan, kapitalizmin beslediği ve bireyi toplumsal ın üzerinde sayan biridir Rand. Ufuk açıcıdır da. Durağan, tutunan değil devinen, gerilimiyle yerleşik yargılarla hesaplaştıran özgün biridir de. Ütopyaları yazanların nasıl öldüğünü de okuyunca inancın ilahi birşey olmadığını, hiçbir şeyin imkansız olmadığını farkedeceksiniz.bireyin benliği ve içine doğduğu toplumla hesaplaşarak daha iyi için yeni, özgün bir yaşam alanı inşa etmesi..... İyi okumalar. Esen kalın.
"Bu dünya bir penceredir
Her gelen baktı geçti..."
Yunus Emre'nin sözü. Sağolsun Livaneli bu tür araklamaları güzel yapıyor. Keşke kaynak gösterse de ozanların kemikleri sızlamasa.
Pusulanın hep kuzeyi gösteren ibresi gibi,bir erkeğin suçlayan parmağı da daima, mutlaka bir kadını gösterir.
Söz güzel ama 'Pusulanın ibaresi' klavye azizliği mi çevirmen esprisi mi anlayamadım.
Reklam