Başım dağ, saçlarım kardır,
Deli rüzgarlarım vardır,
Ovalar bana çok dardır,
Benim meskenim dağlardır.
Şehirler bana bir tuzak;
İnsan sohbetleri yasak;
Uzak olun benden, uzak,
Benim meskenim dağlardır.
Kalbime benzer taşları,
Heybetli öter kuşları,
Göğe yakındır başları;
Benim meskenim dağlardır.
Başka türlü birşey benim istediğim,
Ne ağaca benzer, ne buluta benzer;
Burası gibi değil gideceğim memleket, Denizi ayrı deniz, havası ayrı hava;
Nerde gördüklerim, nerde o beklediğim kız, Rengi başka, tadı başka.
“Kendimi dinlerken ben bile kendim hakkımda yanılırken, hatta bazen ne demek istediğimi anlayamazken, başkaları beni anlamaktan ne kadar uzaktır kim bilir..”