Halk böyle şeyleri pek mühimsemez. Baştakiler neye karar verirlerse halk onu benimser. Halkın istediği, her şeyden evvel ekmektir ... Fes, kalpak... Bunlar sanki bizim milli başlıklarımız mı idi?"
(...)
Patlıcanları soyup soyup tepsinin kenarına doğruyordu.
Kendi kaynanası da ceza reisinin annesi gibi olsaydı! "Valla hi yemem yediririm, giymem giydiririm!" diye geçirdi. "Ne iyi olurdu. Anneyle kız gibi. Ne sanki? Şu fani dünya kime baki?
Ama kabil mi? Kapı kapı gezip beni el aleme rezil etmeden dura bilir mi? Vara yoğa dırıldanmadan işi rast gider mi? Gitmez. Bak, en biri Naciye . . . Gözün kör olsun, nerden gittin sabah sabah da dedikoduya vakit buldun?"