Arzela Zilan
@Arzelazilan
Kî dikarê janê azad bikê, jan jîn ê .
Bir Ahmed Arif dizesi，bir Mehmed Uzun cümlesi ，birde Mem Ararat`ın kutsal sesiyim !
#Mamoste
33 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Son Ada kitabı neden kötü bir kitaptır?Edebiyat
YouTube kitap kanalımda Son Ada kitabını okumadan ölebilirsiniz dedim:
ytbe.one/dR12B0gIkhg
Livaneli'ye hak ettiği değerden fazla değer verip onu putlaştırıyor musunuz?
Livaneli'nin kitaplarından bazılarını hiç sevmemenize rağmen sırf başka okurlardan tepki almamak için diyeceklerinizi içinize mi atıyorsunuz?
O zaman gel vatandaş gel, burada korku ya da kimin bana ne diyeceğinin umursanması yok, sadece Livaneli kitabı incelemesi var. Senin de Livaneli hakkında olumsuz düşüncelerin varsa bütün düşüncelerini yorumlara yaz. Kimseden çekinme. Kimsenin senin nasıl düşüneceğini ve nasıl konuşacağını yönlendirmesine izin verme. Survivor'da sanki dokunulmazlık oyunu kazanmış gibi Türk Edebiyatı'nın dokunulmaz dehası olarak nitelenen, dokunduğun zaman da ateşli Livaneli fanlarının mesnetsiz bir şekilde "akıcı ve sürükleyici" olduğunu söylemelerinden başka bir şeyiyle savunulamayan şu bizim Livaneli'den bahsediyorum.
Öncelikle bilenler bilir, bu sitede incelemelerimle konuşurum, boş gevezeliklerle zaman kaybetmem. Eğer yazdığım eleştirilere tartışmacı bir üslupla değil, eleştirilerini mesnetlendirerek mantıklı ve edebi antitezler yazabiliyorsan kapımız her zaman açık. Mesela hala kendisinin Huzursuzluk kitabı hakkında yaptığım incelememdeki eleştirilere 1 (yazıyla bir) adet bile antitez gelemedi: #52088163 Demek ki ortada hastalıklı bir putlaştırma, yazar fetişleştirme ve birilerinin dokunulmaz olarak görülüyor olma sorunu var ve bu sorunu çözmemiz gerekiyor. Sadece 5-10 dakikanızı ayırmanız yeterli. Bakın ben nasıl dokunuyorum ve duymaktan hoşlanmayacağınız şeyler söylüyorum şimdi...
Yazarın da kabul ettiği üzere distopya türüne ait Son Ada hakkındaki eleştirilerimi duymadan önce bir kullanıcı adıma bak istersen... Bu siteye
Arzela Zilan
Herkes okuduğu her yazarı özgürce eleştirebilme hakkına sahiptir. Ama Yazarın bir kitabına bakarak bütün kitapalrını kötü eleştiri yağmuruna tutmak dorgu degıldır. O yazara en büyük haksızlıktır. Bence boyle yaparak okumak isteyen kişi bu paylaşımı gorunce artık okumak istemez.Daha önceden begenenlerın de bu yorumu okuduktan sonra kötü demesi sürü psikoloji ne yaparsın 🤣 Evet dili açısından olsun anlatım olsun eleştirilecek noktalar vardır ama bu degıldır ki kötü bir yazardır. Birazda ele alınan konulara bakılmalı. İNSANIN YÜREĞİ EVRENSEL OLMALI.
Reklam
Sürekli aklıma Dark dizisi geldi. Kitabın başında sık sık bakma ihtiyacı duyduğunuz bir soyağacı var. Dark izlerken de aynen böyle olmuştum:) Ama bir yerden sonra kim kimdir anlıyorsunuz tabi her ikisinde de. Okuması oldukça zor bir kitap. Kesinlikle acele etmemeli, sabırlı olmalısınız. Kitap okuma havanızda değilseniz hiç başlamayın, uygun zamanı bekleyin. Kitapta hem gerçek hayatta olan olaylara selam çakılmış hem de bir sürü absürt olay var. Buna büyülü gerçeklik diyolar tabi :) arada gereksiz bir sürü şey olmakla beraber çok güzel bir kurgu, fantastik öğeler ve derin bir felsefe var. Olaylar harika bir şekilde iç içe geçirilmiş. 460 sayfa da bu kadar şey anlatılması gerçekten yazarın ne baba bir yazar olduğunun kanıtı. Sonunu da harika harika harika bir şekilde bağlamış. Kesinlikle okuyun ama doğru zamanda. Sabırlı olabileceğiniz bir an olsun. Bi de büyülü gerçeklik mantığını kafanızın bir köşesinde bulundurun okurken ne saçma bir kitap dersiniz diğer türlü:) kitabın adı yüzyıllık yalnızlık yerine yüzyıllık manyaklık da olabilirmiş ayrıca:) Ailedeki herkes bir garip. Keyifli okumalar.♧
Arzela Zilan
Ne tesadüftürki bende bunu kitaplıgımda aldım okuycaktım ama sanki dogru zaman değilmiş gibi bıraktım.Bu incelemeyi de okuyunca tamamdır dedim 👍
Son zamanlara okuduğum en etkileyici kitap olduğunu söylersem, kesinlikle abartmış olmam. Kitabın türü korku değil; korkuyorsunuz. Kitabın türü dram değil; ağlıyorsunuz. Kitabı okuduğum an etkilendim ama bundan daha fazlası olacak. Hepsi birbirinden farklı olan her bir kitabı elime aldığımda aklıma bu hikâye tekrar tekrar gelecek ve yine ürpereceğim. Üstelik bu hissin bana özgü olduğunu hiç sanmıyorum. Her kim kitaplara değer veriyorsa, bu cümlelerimin altına imzasını atacaktır. Evvela kitabın adını açıklayayım. Fahrenheit 451 nedir? - “Kitap kâğıtlarının tutuştuğu ısı derecesidir." İşte şimdi ilginizi çekmeye başladı öyle değil mi?
Yaptığım araştırmalara göre, kitabın yayınlandığı yıl: 1952. Hikâyeye konu olan yıl ise: ikibinçok! Günümüzden daha ileri bir tarih üzerinden yazılmış. O yıllarda bu kitap “Bilim-Kurgu” türünde basılmış. Bilirsiniz ki bu tabir özetle, geçmişin ya da geleceğin o günün olası olmayan teknoloji ve bilim şartları gereğince kurgulanması halidir. İtiraf etmeliyim ki, bu kitabı 1952 yılında okusaydım, saçma bulabilirdim. Fakat 2018 yılında okudum. İşte türü korku olmayan bir kitaptan bu kadar korkmama neden olan şey tam da budur. Ve eminim ki; 2019’da okuyan biri benden daha çok korkacak. 2020’de okuyan ondan da fazla... Ve belki de 2021’de kimse bu kitabı okuyamayacak. İşte bu en korkuncu olacak.
Yanmayan evlerin, kapsüllerin, mekanik tazıların, adına böcek denilen son sürat araçların ve itfaiyecilerin hala görev yaptıkları bir zaman yolculuğuna çıkın. -Neyse ki 1952’ye oranla bizim yolumuz oldukça kısa. Günümüz teknolojisi ile hayal etmek daha kolay olacak.- Fakat aklınıza bir konu takıldı öyle değil mi? Mademki yanmayan evler var, o halde itfaiyeciler neden var? Hemen söyleyeyim. Bu hikâyede itfaiyeciler yangın söndürmek için değil, yangın
Arzela Zilan isimli okura yanıt verildi
Arzela Zilan
Asıl ben teşekkür ederim 😊 👍incelemelerinizi okumaya devam 👍
Bu kitabı starbucks bardağı ile fotoğraf çekilmeyeni dövüyorlarmış dediler. Ben yine de çekilmedim. Hatta tuttum balkona koydum arkaya da Hekimbaşı Mezarlığı'nı aldım öyle çektim. Altına da şunları yazdım:
" Ölüm değilmi ki içimizde kalanları bir daha söylememize engel olan en can yakıcı ve en büyük pişmanlığımız ? Bugün içim bulutlu. Bugün umut yok. Bugün duygularım karışık. Maria Puder ve Raif Efendi'nin aşkı ile yok olup gitti tüm umutlar, ihtimaller ve hatta yaşama dair iyi şeyler... Gömdüm hepsini karşıdaki mezarlığa.
Bugün ikinci okuyuşum. Belki ilerde yirmi iki...
Çünkü bazı kitaplar hafızadan silinip gitmemeli.
"Ah Maria, niçin seninle bir pencere kenarında oturup konuşamıyoruz? Niçin rüzgârlı sonbahar akşamlarında, sessizce yan yana yürüyerek ruhlarımızın konuştuğunu dinleyemiyoruz? Niçin yanımda değilsin?"
Bence iyi olmuş, güzel de olmuş. Çok beğeni almadı ama olsun. Hep o lanet olası starbucks bardağının eksikliği :D
Okumayan kalmadıysa da gözünüze bolca sokulduğu için illaki bir kaç fikir oluşmuştur kitaba dair. Yine de bilmeyenlere içeriği hakkında bilgi vermek, bilenlere de bende hissettirdiklerini anlatacak bir kaç cümle kurayım.
Raif Efendi tüm ön yargıları alt üst eden bir adam. Dışarıdan bakıp herkesin pasif görüp hiçbir işten anlamadığını düşünmesine rağmen bambaşka bir dünya ve yaşanmışlık var kendi içinde.
Maria Puder ise tam güçlü bir kadın örneği benim gözümde. Tüm yaşanmışlığına rağmen dik duruşu ile adeta taht kurdu kalbimde. Çünkü Raif Efendi içine kapanık bile olsa hayatına devam etmişken, Maria tüm yükü tek başına omuzlayıp göğüs gerdi her şeye. Genel olarak kitap özetlerinde hep Raif Efendi üzerinde durulmuş ama bence Maria da başlı başına ele alınıp psikolojisi üzerine düşündürecek bir karakter.
Ve aralarındaki müthiş aşk...
Aşk diyince
Arzela Zilan
Tek kelimeyle harika 👍