Ayşe Sayım
@Ascha
Hukuk, Doktora Öğrencisi
Şu anda okuduğu kitap
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bu kitabın çıkış haberi bende büyük bir heyecan yaratmıştı. Harari’nin yine harikalar yarattığına şüphem yoktu ve nitekim yanılmadım. Beklentilerimi fazlasıyla karşılayan, hatta beni hayal bile edemeyeceğim kadar ileriye taşıyan bir okuma oldu.
Bilgi sahibi olmakla bilgileri anlamlı bir bütün haline getirebilmek birbirinden çok farklı şeylerdir. İlki istemeye bağlıdır, ikincisi ise yeteneğe. Harari’ bu kitabında, tarihin akışı içinde gerçekleşmiş olay ve olguları tıpkı bir yapbozun parçalarını doğru bir şekilde bir araya getirir gibi anlamlı bir bütün oluşturacak şekilde birbirine bağlıyor. Üstelik sıradan bir tarih kitabı değil; edebi bir dokunuşla zenginleştirilmiş, tarihin satır aralarına ustalıkla mercek tutan, bir zaman panoraması niteliğinde bir başyapıt. Harari yine şaşırtmadı.
Bu kitapta, bilgi ağlarının tarihsel gelişimini okuyoruz. Eserin merkezinde, dördüncü sanayi devriminin hammaddesi olan bilgi ve onun evrimi yer alır. Yazar, bilginin—daha teknik bir ifadeyle verinin—tarihsel süreçte değişen işlevi üzerine sağlam bir akıl yürütme yapıyor. Birinci Sanayi Devrimi’nden Dünya Savaşları’na, oradan bilgisayar çağına kadar, olayların ve olguların ışığında bilginin nasıl dönüştüğünü irdeliyor. Bilgi nedir? Hangi bilgi kullanışlıdır? Bize sunduğu yenilikler nelerdir? Bilginin kullanım biçimi hangi tehlikeleri beraberinde getirir? gibi soruların peşine düşüyor.
Kitap, titiz bir araştırma sürecinin ürünü olduğu her satırında hissedilen, neredeyse bir ders kitabı niteliğinde bir eser. Ancak asıl etkileyici olan, yazarın öğrendiklerini mantıklı bir çerçevede, zekice bağlantılar kurarak bir bütün haline getirmesi. Aynı zamanda tam bir tarih şöleni. Tarihe edebiyatın penceresinden bakmayı seven biri olarak, okurluk yolculuğuma büyük bir katkı sağladığını
Girelim bakalım Carlos Fuentes’in dünyasına. Fuentes’ten okuduğum ilk kitap oldu Aura. Latin Amerika edebiyatını öylesine tekinsiz buluyorum ki başlangıç için bilerek ince bir kitabını seçtim yazarın. Her bir yanı o hiç anlaşamadığım büyülü gerçekçilik kapanları ile dolu bu coğrafyanın edebiyatına ait bir esere göz atmak için bence makul bir yaklaşım.
Latin Amerika Edebiyatı ile çok anlaşamıyorum ama Cortazar okudum, Fuentes okudum falan demenin de bir havası var hani. Hani bu coğrafyanın politik krizleri, toplumsal değerleri bize çok benzediğinden değil de ortamlarda havamız olsun hesabı. Neyse, tipik zevzekliğimi yapıp muhabbeti yeteri kadar sulandırdığıma göre kitaba geçebilirim sanırım.
Tarihçi Felipe gazetede gördüğü bir ilan üzerine iş başvurusu için Bayan Dona Montero’nun evine gider. Bayan Montero uzun zaman önce ölmüş eşinin anı defterlerini düzenletmek ve yayınlatmak istemektedir. Felipe bayan Montero’nun onunla birlikte yaşayan yeğeni Aura’ya aşık olur ve bir takım olaylar gelişir. Hani algınızın zayıfladığı anlar vardır ya, çok uykunuz geldiğinde veya uçucu bir maddeye fazlaca maruz kaldığınızda yaşadığınız. İşte hikayenin bir noktasından sonra bunu yaşamaya başlıyorsunuz. Hikayede her şey birbirine giriyor gibi oluyor ama bir yandan da bu karmaşadan gayet memnun oluyorsunuz. Bu olay örgüsünün bana yaşattığı tam olarak buydu.
Huzurlu bir atmosferi vardı hikayenin. Sevdim. Büyülü gerçekçilik tozunun bulaştığını öğrendiğim an o algımı zayıflatan şeyin ne olduğunun da idrakine vardım. Neyse, böyle böyle gireceğiz o korktuğumuz büyülü gerçekçiliğin atmosferine. Hadi bakalım.
