Ayşe Sayım
@Ascha
Hukuk, Doktora Öğrencisi
Şu anda okuduğu kitaplar
“Kimsenin benden kahramanlık talep etmeye hakkı yok, kimsenin benden ömrümün sonuna dek vatman, bekçi veya nakliye şirketinde güvenlikçi olarak kalmamı istemeye hakkı yok
- bu hiçbir sey. Yaşamım, sağlığım benim en iyi şeylerim
- iste o kadar. Kimsenin bunu sorgulamaya hakkı yok.
Yaşamak istiyorum, iyi yaşamak istiyorum ve birisi olmak istiyorum. Zulmedilmek, baski görmek, alt sınıf muamelesine maruz kalmak istemiyorum. Zulmedilen yaratıklarla bir dayanışma duygum yok, beni tiksindiriyorlar!”
Neden kahraman olmak isteriz diye düşündüm bu kitabı okurken. Mesela bir savaşta kendimizi neden cesurca öne atarız? Kahraman öldü desinler diye mi? Yoksa uğruna savaştığımız şeyleri gerçekten düşündüğümüz için mi? Bir yüzyılın veya yüzyılların popüler temasıydı bu; Kahraman olmak. Öyle ya, tarih yalnızca kahramanları yazardı, köşesinde sessizce ölümü bekleyenleri değil.
Nazi işgali altındaki Polonya’ya gidiyoruz bu eserde. İkinci dünya savaşının en ateşli zamanları. Birimiz hepimiz, hepimiz birimiz için düsturunun yaygın olduğu, bireyselliğin -haliyle- esamesinin okunmadığı zamanlar. Kahramanımız, pardon antikahramanımız sessizce baş kaldırıyor düzene. Savaşmak zorunda değilim diyor ve bir köşede sessizce hayatına devam ediyor. Sorgulanası bir şey haliyle. Hele olayların geçtiği 20. Yüzyılın ilk yarısında ağza bile alınmayacak bir şey belki de. Kitap boyunca kahramanın kendi değerlendirmelerini okuyoruz olan bitene dair. Yazar alışılmışın dışına çıkıp savaş ve kahramanlık olgularına bambaşka bir pencere açıyor.
Bu kitabı okurken içime bir şey dokundu. Adını koyamıyorum ama beni çok etkileyen bir şey. Her şeyden elimi eteğimi çekip sessizce bir köşede yaşam sürme arzumla bir kez daha yüz yüze geldim belki de, bilmiyorum. Neyse, güzel kitap.
Kimsenin benden kahramanlık talep etmeye hakkı yok, kimsenin benden ömrümün sonuna dek vatman, bekçi veya nakliye sirketinde güvenlikçi olarak kalmamı istemeye hakkı yok
- bu hiçbir sey. Yaşamım, sağlığım benim en iyi şeylerim
- iste o kadar. Kimsenin bunu sorgulamaya hakkı yok.
Yaşamak istiyorum, iyi yaşamak istiyorum ve birisi olmak istiyorum. Zulmedilmek, baski görmek, alt sınıf muamelesine maruz kalmak istemiyorum. Zulmedilen yaratıklarla bir dayanışma duygum yok, beni tiksindiriyorlar!
“Hukuk.”
“ne üniversitesi! Hukuk yok! İyi bir aile kızının yapması gereken, evlenmeyi düşünmektir. “
