Moledro
@Astrophe
27 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Reklam
335. Entelektüel kadınlarda animus, eleştirel tartışmacılığı ve ısrarla ilgisiz bir zayıf noktanın üzerinde durmak ve anlamsız bir şekilde o noktayı öne çıkarmak şeklinde kendini gösteren ukalalık özentisini cesaretlendirir. Yahut da gerçekten aklı başında bir tartışma, tamamen farklı ve mümkünse aksi bir bakış açısının ortaya atılmasıyla insanı çılgına döndürecek kadar rayından çıkıverir. Bu tür kadınlar, bunun farkında olmaksızın, sadece erkeğin damarına basmayı isterler ve bunun sonucunda tamamen animusun insafına kalırlar. Bu yaratıklardan biri bir defasında bana "Ne yazık ki ben hep haklıyım," demişti.
Tanrı'nın kendisiydi günlük işinden sonra yılan kılığında Bilgi Ağacı'nın altında uzanan: Böyle çıkarıyordu Tanrı olmanın yorgunluğunu... Her şeyi pek de güzel yapmıştı. Tanrı'nın yedi günde bir olan aylaklığıdır şeytan olsa olsa, başka bir şey değil..
Kurtulmuştum "kitaptan, artık yıllar boyu hiçbir şey okumadım, -bu, şu ana dek en büyük iyilikti kendime yaptığım! -Hiç durmadan diğer benlikleri dinlemek -başka ne olabilir ki okumak?- yüzünden iyice dibe göçmüş, sesi soluğu çıkmayan o derinlerdeki benliğim ağır ağır uyandı, önceleri çekingen ve kuşkucuydu, ama sonra yeniden konuşmaya başladı. Hayatımın o en hasta, en acılı günlerinde kendimden duyduğum mutluluğu başka hiçbir zaman hissetmedim.
Bir sabırsızlık çöktü üstüme kendime karşı. Kendimi toplayıp ayılmam için vakit gelmiş de geçiyordu. Bir anda dank etti kafama o güne değin nasıl boşuna harcadığım zamanımı, ödevimle karşılaştırılınca filologluğumun nasıl işe yaramaz, nasıl rastgele olduğu; hem de korkunç bir açıklıkla. Utandım bu hatalı alçakgönüllülüğümden...
Reklam