astrophel
@AstrophelAlunna
flower, gleam and glow
Kocaeli Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı
30 Aralık 1999
18 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
"Hava güneşliyse durum pek de kötü sayılmazdı, ama iki kez -tam iki kez- biz mezarlıktayken yağmur başladı. Korkunçtu. Yağmur yağıyordu çocuğun başındaki mezar taşına, karnının üstündeki çimlere. Her yer sırılsıklam olmuştu. Mezarlığı ziyarete gelen herkes deli gibi arabalarına koşmaya başladı. İşte bunu görünce deliriyordum neredeyse. Bütün ziyaretçiler arabalarına atlayıp, radyolarını açabilirler, yemeğe bir yerlere gidebilirlerdi; Allie dışındaki herkes. Buna dayanamamıştım. Yalnızca bedeni filan mezarlıktaydı, ruhu cennete gitmişti, biliyordum bütün bu zırvaları, ama yine de dayanamıyordum. Keşke orada olmasaydı diyordum. Onu hiç tanımadınız. Onu tanısaydınız, ne demek istediğimi anlardınız. Hava güneşliyse durum pek o kadar kötü sayılmaz, ama güneş de yalnızca canı istediği zaman çıkıyor ortaya."
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
astrophel
Savaşın ortasında, kendine ait bir odada, korkunç basit bir dil...Salinger, the writer that you are.
Reklam
"Yaşamını kendi benliğinin belirli bir suretini yaratmaya çalışmakla geçiren bir yaratık, o suretin antitezi haline gelmektense ölmeyi yeğler," dedi Scytale.
astrophel
Daha yeni Sümeyye'ye kafamda bir "kendimin en iyi versiyonu" olduğunu ve önemli kararlar alırken mümkün olduğunca onu utandırmayacak kararlar almaya dikkat ettiğimden bahsetmiştim, bu alıntıyı okuduğumda sanki bu karakterler bana karşı bir komplo planlıyormuş gibi hissedip ürktüm çok garip bir andı....
"...ellerim ceplerimde, uçağın merdivenlerine doğru yürürken, Kinyas'ın ayaklarına batan küçük cam kırıklarını hissettim içimde."
astrophel
ayaklarına batan cam kırıklıklarını içimizde hissedecek kadar içselleştirmemeliyiz bence hiç kimseyi :) ben de kayra olmuştum, zararlı çıkıyorsunuz 🤍