Kadir Akbaba
@AugustoPerez
Gamze
Küfre yaklaştıkça inancım artıyor.Bilemem insan nerenin yerlisidir…
2752 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Hey 
Cesur Yeni Dünya
Evet arkadaşlar Cesur Yeni Dünya! Neredeyse bir asır önce yazılmış bu muhteşem bilim-kurgu eser bir ütopya mı, bir distopya mı? Bu muhakkak görece fakat bana göre ikisi de. Eğer mantık hatası olmayacaksa ütopik distopya diyebiliriz. Yazarımız, tüketimden sosyolojiye, teolojiden kapitalizme, hümanizmden felsefeye daha nice konulara ustalıkla değinmiş.
Açıkçası ben iyi bir eser olduğunu hep duymuştum fakat bu derece efsane bir kitap beklemiyordum gerçekten. Bu kitap bugün bile yazılsaydı yine de muhteşem bir eser olurdu fakat 1932’de yazıldığını öğrendiğimizde hayretimiz artıyor.
Kitabı okurken her ne kadar kitaptaki otoriteyle birebir aynı olmasa da yani el ve maşa ya da olaylar biraz farklı olsa da günümüzde de çok benzer şeylerin yaşandığını hissettim. Size absürt gelebilir fakat inanın, insanın yaşadığı hayatın bir an için gerçek değil de bir ütopya yahut bir distopya olduğunu düşündürüyor.
Okumayanlara kesinlikle şiddetle öneriyorum. Ben de kendime sordum bu soruyu şimdi; Cesur Yeni Dünya’mı yoksa 1984’mü? Cevap vermek zor, 1984’ün yeri de ayrı bende fakat sanırım yine de Cesur Yeni Dünya diyebilirim, bu kararımda bu kitabın daha önce yazılmış olması da etkili olmuştur sanırım.
Gerek harika alıntılarıyla gerek insanı düşünceye sevk eden diyaloglarıyla enfes bir kitap.
Cesur Yeni Dünya
Evet arkadaşlar Cesur Yeni Dünya! Neredeyse bir asır önce yazılmış bu muhteşem bilim-kurgu eser bir ütopya mı, bir distopya mı? Bu muhakkak görece fakat bana göre ikisi de. Eğer mantık hatası olmayacaksa ütopik distopya diyebiliriz. Yazarımız, tüketimden sosyolojiye, teolojiden kapitalizme, hümanizmden felsefeye daha nice konulara ustalıkla değinmiş.
Açıkçası ben iyi bir eser olduğunu hep duymuştum fakat bu derece efsane bir kitap beklemiyordum gerçekten. Bu kitap bugün bile yazılsaydı yine de muhteşem bir eser olurdu fakat 1932’de yazıldığını öğrendiğimizde hayretimiz artıyor.
Kitabı okurken her ne kadar kitaptaki otoriteyle birebir aynı olmasa da yani el ve maşa ya da olaylar biraz farklı olsa da günümüzde de çok benzer şeylerin yaşandığını hissettim. Size absürt gelebilir fakat inanın, insanın yaşadığı hayatın bir an için gerçek değil de bir ütopya yahut bir distopya olduğunu düşündürüyor.
Okumayanlara kesinlikle şiddetle öneriyorum. Ben de kendime sordum bu soruyu şimdi; Cesur Yeni Dünya’mı yoksa 1984’mü? Cevap vermek zor, 1984’ün yeri de ayrı bende fakat sanırım yine de Cesur Yeni Dünya diyebilirim, bu kararımda bu kitabın daha önce yazılmış olması da etkili olmuştur sanırım.
Gerek harika alıntılarıyla gerek insanı düşünceye sevk eden diyaloglarıyla enfes bir kitap.
Reklam
Harika bir kitap gerçekten. Bir gencin ruhi fiziki acılarını anlatıyor. Umudun ve umutsuzluğun kitabı. Bundan önce de Fatih Harbiye’yi okudum o da güzeldi fena değildi fakat bu gerçekten çok güzel bir kitap mutlaka okumanızı tavsiye ederim. Şöyle en sevdiklerimden bir de alıntı bırakayım:
Bizden uzaklaşmadıkça bize görünmeyen sıhhat, itiyadın verdiği hissizlikle, sağlamların şuurundan kaçıp nasıl ve nereye saklanıyor?
Kesinlikle harika bir kitap. Ama kime göre? Tabii ki her şey görece kitap da konu da tıpkı hayat hatta ölüm gibi görece. Kitabın adından da anlıyoruz hayattın da ölümün de görece olduğunu. Ben özellikle yazarın dilini ve tespitlerini çok beğendim. Görülen geçmiş zamanla yazmış belki biraz da hissedilen geçmiş zamanla bu arada hissetmek de görece ama ben yazarın hislerine güveniyorum. Kitabın tek olumsuz tarafı kısa olması. İçerik olarak aslında intihara hem övgü hem yergi var. Salt intiharı yüceltmiyor, yazarın sözde arkadaşının hayatının ve intiharının müspet ve menfi yönlerinden bahsediyor. Kişisel olarak söyleyebileceğim bir parantez de şu ki kahramanımıza çok benzer biriyle tanışmıştım gerçek hayatta da yani kahramanımızı birine çok benzettim.
Ve şimdi altın vuruşa geliyoruz: Yazarımız kitabı tamamlayıp yayıncısına teslim ettikten 10 gün sonra intihar ediyor. Evet doğru bu. Aslında yazarın kitapta arkadaşından bahsettiği söyleniyor olayın gerçek ya da kurgu olduğunu bilen yokmuş fakat ben eminim ki aslında yazar bu kitapta; görülen geçmiş zamanla yazdığı bu kitapta bilinen gelecek zamandaki kendinden bahsediyor. İyi okumalar…
İçerdiği karekter sayısının fazlalığıyla sanırım, olayları takip etmesi biraz zorluyor insanı sık sık dönüp geçmiş sayfalara bakmak zorunda kaldım fakat kesinlikle iyi bir kitap gerek yazarın dili gerekse kurgusuyla. Ben beğendim evet özellikle polisiye sevenler için tavsiye ederim. Ayrıca kitap Netflix dizisiymiş. İyi okumalar.
Öncelikle yayınevinden bahsetmek istiyorum. Neredeyse her üç sayfada mutlaka bir yazım yanlışına rastlıyorsunuz. Üstelik basit hatalar da değil bazen doğru kelimeyi aramak için düşünüp duruyorsunuz. Ama kitabın tek Türkçe basımını bu yayınevi yapmış. Başka kitaplar için bu yayınevini dikkate alacağım bundan sonra, yani tabii ki olumsuz anlamda.
Kitaba gelince “içerisi şampiyonlar ligi gibi” 
Josef Breuer, 
Sigmund Freud, 
Friedrich Nietzsche, 
Lou Andreas-Salomé
Kitap kurgu fakat yine de gerçek birçok olayı da barındırıyor.
İçeriğinden çok bahsetmek istemiyorum tadını kaçırmayayım okumak isteyenler için. Ben çok beğendim gerek fikirler gerek alıntılarla harika bir psikolojik gerilim gibi geldi bana. İnsana öğreteceği dersler olan bir eser bence.
Bende sanki sonlara doğru şöyle bir sonuç uyandırdı özetlemek gerekirse “Senin isyan ettiğin hayat belki de başkalarının hayalidir.” Yani Nietzsche’nin de dediği gibi “amor fati: Yazgını sev” de denilebilir bir anlamda. Yine de bu sonuç kitabın tamamının ana fikri değil. Çok şey anlatan çok yönlü bir eser olduğunu düşünüyorum.
En az 9 puan bence 9,5 vermek isterdim. Yazarı beğendim. Çok da güzel alıntıları var birini bırakayım buraya:
“Toprak ne kadar zengin olursa, orada bir şey yetiştirememen de o kadar affedilmez olur.”
Tavsiye ederim iyi okumalar.
Josef Breuer, Sigmund Freud, Friedrich Nietzsche, Lou Andreas-Salomé
Kitap kurgu fakat yine de gerçek birçok olayı da barındırıyor.
İçeriğinden çok bahsetmek istemiyorum tadını kaçırmayayım okumak isteyenler için. Ben çok beğendim gerek fikirler gerek alıntılarla harika bir psikolojik gerilim gibi geldi bana. İnsana öğreteceği dersler olan bir eser bence.
Bende sanki sonlara doğru şöyle bir sonuç uyandırdı özetlemek gerekirse “Senin isyan ettiğin hayat belki de başkalarının hayalidir.” Yani Nietzsche’nin de dediği gibi “amor fati: Yazgını sev” de denilebilir bir anlamda. Yine de bu sonuç kitabın tamamının ana fikri değil. Çok şey anlatan çok yönlü bir eser olduğunu düşünüyorum.
En az 9 puan bence 9,5 vermek isterdim. Yazarı beğendim. Çok da güzel alıntıları var birini bırakayım buraya:
“Toprak ne kadar zengin olursa, orada bir şey yetiştirememen de o kadar affedilmez olur.”
Tavsiye ederim iyi okumalar.
Reklam