Aybüke oran

Aybüke oran
@Aybukeoran0
“Kal…”
Kal diye fısıldadım sen kapıyı arkandan kapatırken
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“Ve bir daha birbirlerini görmediler…”
Ayrıldılar…Ve birdaha birbirlerini görmediler, Fakat ikisi de küçük derenin kenarındaki söğüdü ve orada geçirdikleri güzel ilkbaharı ve yazı unutmadılar.
İçimin bir zamanlar ne kadar ölü olduğunu asla bilmediler, şimdi nasıl çiçek açtığımı da asla anlamayacaklar.
İyi kalmak, kötülerin dünyasındaki en büyük direniştir çünkü.
Belkide öğrenmem gerekiyordu; Kendi kendime yetebilmeyi, Mutlu olmak ya da hayatın yaşamaya değer olması için birine ihtiyacım olmadığını, İçimdeki eksiklik hissinin başkası beni sevmediği için değil ben kendimi sevmediğim için var olduğunu,
Sayfa 118