"Bazı adamlar", dedi Selene bakışlarını Rand'ın elinden almadan büyüklüğün peşinden koşmayı seçerken, bazıları buna mecbur olur. Mecbur olmaktansa seçmek herzaman daha iyidir. Mecbur olan bir adam, asla kendi kendisinin efendisi olmaz. Onu mecbur edenlerin elinde dans etmek zorunda kalır.
Düşünceler insanlara tam da sessizlikte dokunur, düşsel imgeler, sezişler ve fantastik tasavvur larda öyle, çünkü yalnız gerçek olan dokunmaz insana, gerçek dışı da dokunur
"Yaşama hep yeniden başlamak can sıkıcı bir seydir". Yada bu sözün anlamıni su türlü daha iyi aciklayabilirsek, diyelimki:" Herzaman yeniden yaşamaya başlayan insanlar kötü bir hayat sürerler"
Başkalarının neler yaptığı neden bu kadar önemli oluyor? Sırf kendinizin değil diye neden kutsal sayiliyor?Neden sizin dışinizdaki herkes haklı oluyorsa neden siz olamiyorsunuz?Neden başkalarının sayısı,gerçeğin yerini alabiliyor?Gerçek yalnızca bir aritmetik meselesi oluyor.