"Bazen küçük bir an için ömür bile verilir." bu söz kitabın sonu için olsun. Hayat,kader,felek,alın yazısı,burçlar, Tanrının kelamı,vb...ne derseniz deyin Dostoyevski o gizemli bilmeceyi çözmüş,muazzam bir üslup ve kurguyla bize sunmuş. İnsan denen biyolojik varlığın etten kemikten ibaret olmadığını,zihninde kocaman bir evren olduğunu,bu evrende korku,umut,aşk, şaşkınlık ve diğer onlarca duygunun insana kaderini yazarken yardımcı olduğunu okuyoruz. Kitapta insanları kâh tüm vicdani yüklerden arınmış bir şekilde kâh vicdanın yükü altında ezilen bir katır edasıyla okuyoruz. Anne-baba olmak, kardeşlik, komşuluk, dostluk ve diğer insani ilişkiler için bir rehber gibiydi. İnsan her şeye yalan söyleyebilir ama vicdanına söylemiyor, yapamıyor,bilge,salak, sarhoş,deli bile olsa söyleyemiyor.