Bu kitabı okurken bir kez daha şunu fark ettim: Cemil Meriç denen zat, Türkiye’de “entelektüel” diye parlatılan ama gerçekte bolca retorik, azıcık bilgi, bolca çelişkiyle ayakta duran bir balondur.
Devir asalak devri.Her yerdeler…
Göz açan göz açtıran,
Görmeyen, duymayan, bir yığın sefil ahmak ıslatan.
Ünvanları? Kapı zillerine yaraşır zamane etiketi...
La(!)yikat ! Asalak ehliyeti.
Sisifin tekelinde değil ya,
Olemp de bizim, Himalaya da…
Ne güzelmiş öyle kısa yoldan zirve.
İsteyen mi var?
Halîk bilsin.
Bilsin de, hakkın da zoruna gitmesin.
Düşe kalka,
Yola aşığız tırmanışına…
Adaleti temsil ediyormuş Themisin kevaşeleri,
Düzeni sağlarmış onun çocukları...
-Çok beklersiniz-
Güler yüzü, saygıyı..
Yumuşak başlıyı uysal koyunu...
Erkekler aldatır çünkü genlerinde vardır. Kadınsa haysiyetten yoksun olduğu için aldatır ve karşı tarafa sadece bedenini değil, kalbinden bir parçayı da verir.